Van oktober tot en met maart rijden we elke zondagochtend om 10.00 uur, m.u.v. de laatste zondagen van de maand, een vossenrit. Dit is een soort speurtocht van zo'n 40 a 45 kilometer, waarbij de deelnemers op de weg gekrijte pijlen volgen. Een hele kunst, want die zijn slechts 10 tot 15 centimeter groot!
Alle deelnemers krijgen bij de start hun vier controlekaartjes en een ijzeren ring met hun lidnummer erop. Wanneer de deelnemer onderweg een van de maximaal vier controle-emmers tegenkomt, gooit hij hier een controlekaartje in.
Aan het einde van de rit moet de 'vos' gezocht worden. In deze 'ijzeren pijp' moet de ring gegooid worden. De eerste die dit doet en die ook alle controles heeft gehad, heeft gewonnen.
Iedereen is welkom om om te ontdekken wat het is om een vossenrit met ons mee te fietsen. Je hoeft hiervoor niet direct lid te worden, meld je voor de start even aan en je krijgt een setjes kaartjes en een ring.
Tijdens het winterseizoen worden onze vossenritten verreden.
Hierbij vallen voor de deelnemers punten te verdienen die in een klassement worden bijgehouden.
Het klassement is via onderstaande link te bekijken.
De vossenritten worden gesponsord door van der Drift Hoveniers.
Gisteravond de fiets nog even schoongemaakt. Daar zat nog het nodige modder en gras aan van vorige week. Kijken of we hem vandaag redelijk schoon kunnen houden....
Vorige week niet goed op zitten letten bij de eerste emmer, met als gevolg dat ik bij het terugkomen van mijn fiets er achter kwam dat ik nog een keer naar JP heen en weer kon....Iedereen van toer 3 was al gevlogen, met de nodige inspanning van mezelf en het misrijden van anderen (bordje weggehaald) kon ik nog aanhaken en als 2e eindigen.
We vertrokken omgekeerd tour3, tour2 en tour 1. Dit zal wel met een bepaalde gedachte zijn, maar welke? Mart Buying was voorrijder en had de gang er al aardig in met 35 km/h op weg naar de eerste pijl en in de verte zagen we tour 3 al rijden.
Vanaf donderdag keek ik iedere dag wel even op de weer-app of het zondag droog zou zijn. Ik kijk altijd uit naar het vossenjagen, maar dan liefst wel met droog weer. Vanaf vrijdag leek het er op dat het zondagochtend droog zou blijven. De voorspellingen hadden het bij het rechte-eind, waardoor we vandaag een zo goed als droge vossenjacht kunnen rijden. Ook de uitzetters hadden de rit zonder regen uit kunnen zetten. Kortom: alle ingrediënten om weer 1,5 uur lekker te “vossen”
Diep onder de A4 en peinzen in Pijnacker.
Vanmorgen onderweg naar VELO was het kouder dan gebruikelijk. Misschien had ik toch dichte handschoenen aan moeten trekken. Maar ja, het per slot van rekening al november.
Een melding van het uitzetteam was dat de rit met gele maar ook witte pijlen was uitgezet.
Na de start heb ik het relatief kalm aan gedaan.
Zondagochtend 9 november
Zonnig ,windstil en erg warm voor de tijd van het jaar.Mijn kledingkeuze was lastig maar besloot in mijn gewonnen leiderstrui van het Westland klassement tegaan fietsen uiteraard met arm-en beenstukken. Onderweg naar Velo vanuit Poeldijk zag ik een pijl op de rotonde Nieuwe weg wat doe je dan.
Mijn voorbereiding was niet zo best.. mijn broer vroeg me om te helpen met de opbouw
van de Trade Fair in Aalsmeer dus do vr en zat om 06 uur beginnen in 3 dagen 31 uur
gewerkt en 38000 stappen. ( spierpijn)
Zondag ochtend reed ik via de Lotsweg naar Wateringen en zag aan het eind vd Lotswegeen pijl staan.
Zondag 19 oktober was een topdag voor het Greenteam én de familie Buying: Mart pakte de winst in tour 2 en ik in tour 3.
Ik ben normaal niet zo’n die-hard vosser, maar dit jaar had ik mezelf beloofd: als ik kan, dan ga ik ook. De voorbereiding was alleen… tja, niet echt volgens plan. Wekker gemist, hond in recordtempo uitgelaten en met een banaan als ontbijt op naar Velo. Niet ideaal, maar blijkbaar voldoende brandstof.
Zoete overwinning.
Met Peet Petterson besluit ik om na de eerste pijlen samen direct naar de Wenkade te rijden om zo snel mogelijk proberen aan te sluiten bij de MTB-ers of tour 1. We hebben geluk en zien na de 1e controle net voor de Casembrootlaan de Mtb-ers. Na even op adem gekomen te zijn, beginnen we met wat kopwerk omdat we realiseren dat de voorsprong beperkt is.
Met stip op 1 ..
Dat is denk de korte samenvatting van de vossenjacht van vandaag. De uitzetters hadden, gedwongen door de regenachtige omstandigheden, een noviteit bedacht. In plaats van gele krijt, hadden ze gekozen voor gespoten gele stippen. Twee stippen was rechts, drie stippen links. Of was het nu andersom…….
Beste strijders,
Jullie, de Jägermeister brigades, staan altijd om 10:00 uur stipt op zondag op scherp. Weer of geen weer, als echte die-hards. Onwetende welke nieuwe missie jullie moeten volbrengen. Nadat een aantal orders zijn medegedeeld, is het uur U aangebroken. Tijd om de (fiets)helm op te zetten. Wachten dat sein groen wordt gegeven.
Voor de start sprak ik met Jessica, ze was op hoogtestage geweest op Mallorca bij Fred Rompelberg. Dus dat belooft veel goeds 😉
Wouter had zijn helm vergeten, kon gelukkig nog snel een helm regelen via Kees van Schie.
En onze “Hansie” gaat in het najaar op hoogtestage met 50 mountainbikers, dit allemaal voor het goede doel: Empowerment Foundation. (Leuk stuk hierover in het AD van 3 maart).
Net als zo vele zondagochtenden voerde ik deze morgen hetzelfde ritueel uit. Lekker relaxed opstaan, even naar buiten kijken of het nat is, dan lekker ontbijten met een bakkie erbij. Vervolgens rustig omkleden, banden oppompen, schoenen aan, helm op om vervolgens op het gemakkie naar Velo te “bollen”. Ook nu kwam ik rond 10 voor 10 het Velo-terrein op rijden en rolde ik via de fietsenstalling richting de kantine. Tot mijn grote verrassing zag ik daar helemaal geen fietsen staan.
Ik haal Jan v.d. Knaap op thuis en we rijden samen naar Velo om een bakkie te drinken.
We zien bij Velo een andere MTB staan wie we niet kennen, Jan zegt gelijk volgens mij is die van Pim Zwinkels?
We halen ff een bakkie en komen Pim al tegen waarvan we weten dat die wel wat tempo kan rijden op een fiets.
0°C op de thermometer betekend iets warmere kleding dragen dan normaal.
Vandaag heb ik mijn oude DB-telecom winterjas aangetrokken en dikke handschoenen. Een muts onder mijn helm was nog net niet nodig, dacht ik.
Daar had ik meteen spijt van toen ik naar Velo reed. Oef koude oren.
Beste Jägermeisters, zoals jullie misschien al gemerkt hebben, zit achter iedere rit die wij uitzetten een verhaal. Zo gingen jullie in november 2024 nog langs de ‘vossenpsycholoog’ om bij te komen van de ‘postzegel’ rit van vorig jaar. Zondag 19 januari 2025 gingen jullie op vossenjacht!
Al enkele weken zijn de punten schaars en voel ik meer en meer de hete adem van de concurrentie toenemen, Marco van der Poel is tot op 6 punten genaderd. We hebben al veel mooi uitgezette ritten gehad, echter was het weer vaak te mooi om echte verschillen te maken ook bij het zoeken bij de vos zat het me niet altijd mee.
Niet de sterkste, wel de winst.
Dit weekend had ik zowaar geen wedstrijden of trainingsdagen van de kids, waardoor ik zelf een vossenjacht kon gaan rijden. Vorige week had ik die kans ook, maar toen had ik mij laten foppen door de Buienradar. Hierdoor had ik deze week extra motivatie om te gaan.
Na een paar dagen flink verkouden te zijn geweest, inclusief hoesten en snotteren, besloot ik toch weer op de fiets te stappen. Ik had er namelijk enorm veel zin in, want de zondagochtenden op de fiets blijven een heerlijk uitje.
De speculaasbrokken van Paul Schalke laten zich goed smaken en na de rit zullen Sint en Piet aanwezig zijn voor het Sinterklaasfeest.
Zondagmorgen word ik wakker met bonkende hoofdpijn. De avond ervoor hadden we een gezellige afsluiting van een mooi wedstrijdseizoen met onze sponsor Levoplant.
Om 17.15u eerste biertje en rond 00.00u de laatste heeft zijn sporen nagelaten. Na een paar glazen water trekt het gelukkig weg.
Net als vorige week meteen in de pen geklommen. Om te voorkomen dat het geheugen me in de
steek zal laten. Een paar oud bruin en een echte vaas na de vos in de kantine geeft gaten in het
geheugen.
Net als vorige week in de luwte van de groep gestart. Betaalde zich meteen uit want op de hoogte
van het Wilhelminapark in Rijswijk splitste de groep zich.