In de achtervolging

Net voor de start laat Mart weten dat de seizoenafsluiter ongeveer tien kilometer langer is dan normaal. Even balen: alleen een klein bidonnetje met water mee en we gaan natuurlijk niet ontspannen toeren met onderweg een kopje koffie. We zijn net onderweg of bovenop de Lotsweg is het al chaos. David Attenborough zou het mooier verwoorden, maar de halve club kwam uit het gras. Pijl gemist, maar de emmer staat dichtbij. Ik twijfel net iets te lang, gooi mijn kaartje erin en zie dat een groot deel van tour 3 al ervandoor is. De eerste achtervolging!

Voor me gaan twee MTB’ers rechts, terwijl de pijl toch echt linksaf staat. Aan de overkant zie ik groene shirtjes en ik sluit even aan. Hans zit er niet bij, dus die moet nog voor ons rijden. In Den Hoorn ga ik alleen door met Koos en Kees in het vizier. Net als ik mijn ritme te pakken heb, duikt een groep van tour 3, inclusief Hans, achter me op. Huh? Ik dacht echt dat ze voor me zaten.

In Schipluiden weet iedereen dat Koos, onze nummer 2, nog voorop ligt. De strijd om plek 1 en 2 is nog niet gestreden, dus Peet mag als nummer 1 het kopwerk doen. Op de Kwakelweg let ik even niet op, dus begint achtervolging nummer twee. Na de Trekkade ben ik bijna weer bij en komt op de Oude Veiling de groep me zelfs tegemoet dankzij Peet. Ik sluit achterin aan, mooie positie, want na het spoor in Maasluis rijdt de groep rechtdoor terwijl Marcel en Frans een pijl naar rechts zien. We rijden hard door en komen al snel bij de tweede emmer. Onderweg zien we ook nog clubgenoten voor ons.

Op een lang recht stuk slaat de twijfel toe: we zien niemand meer. Blijkbaar zaten we toch goed, want de groep van tour 3 fietst ons weer bij. Even verder slaan we linksaf richting het Staalduinse Bos. Daar komen we eindelijk Koos en Kees tegen, maar dan wel tegen de richting in. Frans en ik rijden door en via het wiel van Jeroen sluit ik aan bij een nieuw groepje. We fietsen leuk door een kas en daar staat de derde emmer.

We gaan terug en ik verwacht eigenlijk dat we richting het punt gaan waar we Koos en Kees zagen. Maar de groep slaat ineens rechtsaf voordat ik het doorheb, dus mag ik opnieuw in de achtervolging. Bij de Zanddijk zie ik ze het trappetje afgaan en kan ik een klein stukje afsnijden, waardoor ik ineens weer voorin zit. Weer een een stukje door een kwekerij en we komen bij de vierde emmer. Yes, alle vier de emmers gehad!

Vanaf nu is het plan om bij Frans en het groepje te blijven zodat we onze voorsprong op de rest van tour 3 houden. Dat gaat goed tot aan de fietsbrug, waar ik lopend omhoog ga en losraak. Gelukkig is Frans ook los, maar dan net voor me, dus mag ik nog een keer in de achtervolging. Pas bij Scouting Kwintsheul haal ik hem in, na wat verwarring over een pijl die er vorige week blijkbaar ook stond. Aan de overkant van de Bonte Haas kan ik nog in het wiel van John mee en zo wordt mijn voorsprong op Frans iets groter.

Bij het Meerpad staat een pijl het gras in. Net na de bosjes komt er een groepje onze kant op alsof ze net de vos hebben gevonden. Ik leg mijn fiets neer, loop in die richting en ja hoor: daar staat hij, mooi in het zicht zodat je hem ook vanaf de overkant kunt zien. Top afsluiting van het seizoen! Bidonnetje met water op. Tijd voor ontspannen toertochten met koffiestop!

Uitzetters bedankt!

Jessica Balm