Vossenjacht 1 november

Lekker fris weertje maar niet te koud, zo vertrokken we vanaf Velo richting Bonte Haas voor de start van wat later bleek een geweldige lekkere vossenjacht.

Het spektakel ging na de eerste paar bochten al gelijk van kiet. We doken rechtsaf het gras in en de steile helling op richting de afslag A4, een klimmetje waar het eerste ketting gekraak al duidelijk hoorbaar was. 

En maar goed dat iedereen het door had want daar stond al de eerste emmer in het gras. Hartslag al weer gelijk op 150 dus een lekker begin.

Het was de dag van de Westland / Haagse Marathon dus dat de uitzetters de richting van Delft hadden gekozen was geen verrassing. Via Den Hoorn kwamen we al snel op het eerste gravelpad. En daarna kris kras door de Delftse wijken over het volgende gravelpad richting de TU. Reden dat dit achteraf zo’n super rit bleek te zijn waren de pijlen die overal op de juiste plek stonden, daarom konden we lekker door kachelen. Via de buitenwijken van Delfgauw kwamen we in een parkje vlak naast de Ikea, waar we via een steil klimmetje bij de tweede emmer kwamen. Was ik nog nooit geweest dus altijd leuk!

Daarna wederom een gravelpad, het begon wel een beetje op een thema te lijken ondertussen. Iets waar wij als MTB-ers natuurlijk geen moeite mee hebben. Als ik me goed herinner vlogen we vervolgens door de Delftse Hout en langs de A13. 

Daar op het fietspad, vanuit het niks een pijl… Rechtsaf weer een steile helling op (tweede thema??) kwamen we bovenop het werk van mijn favoriete kunstenaar Theo Jansen tegen. De strandbeesten.

Strandbeesten zijn grote, kinetische kunstwerken en mechanische constructies die zijn bedacht en gemaakt door de Nederlandse kunstenaar en uitvinder Theo Jansen. Sinds 1990 ontwikkelt hij deze creaties als een nieuwe soort kunstmatige levensvormen.

Ze zijn opgebouwd uit gele kunststof pvc-buizen (elektriciteitsbuizen), tie-wraps.

Jansen beschouwt het plastic als het 'eiwit' van zijn mechanische wereld

Ze hebben geen motor of elektriciteit nodig om te lopen; de wind in hun zeilen brengt het ingenieuze systeem van poten en scharnieren in beweging. Sommige exemplaren kunnen zelfs de wind gebruiken om een geheugen op te bouwen of zichzelf te verankeren als er een storm opkomst is.

Echt iets om eens meer over op zoeken op je vrije zondagmiddag.

Echt tijd om er van te genieten was er niet, kaartje in de emmer en we bulderen weer door. Het mooiste van deze rit was nog wel dat we niet door de wielrenners van toer 1 of 2 werden ingehaald waardoor we eens een keer lekker met alleen maar MTB-ers waren. Althans dat was tot net voor het einde het geval. 

We waren al weer een stuk richting Wateringen, zo’n beetje waar de eerste emmer stond toen we wederom het gras in moesten en wederom een steile helling op werden gestuurd. Ik kwam als eerste boven en daar was de 4e emmer. De rest werd opgehouden door de wielrenners die die helling natuurlijk niet op konden komen. Nu was het moment om weg te komen van mijn MTB matties en volgas richting de vos te gaan. Nog 1 keer rechtsaf het gras in en daar zaten de uitzetters. Met een snoekduik over het hek en op zoek naar de vos. Hoppa hij zit er als eerste op!!! 

Uitzetters Lars, Bastiaan en Jan Willem hartelijk dank voor deze mooie rit we hebben er van genoten.

Joost