Krakende wagens lopen het langst, Vossenrit 22 januari 2012
Voordat ik naar Velo ga fietsen raadpleeg ik éérst even de buienradar en de wind op het weerstation. De regen zou spoedig verdwijnen en de wind was stormachtig uit het noordwesten. Rijdend naar Velo kun je dit dan ook goed aan den lijve ondervinden. Het regende en er was erg veel zijwind. Dus in de Velo-kantine kaartjes opgehaald, GPS aangezet en de bril maar afgezet. Ik zie dan wel ninder goed maar modder op de bril is helemaal waardeloos. Om tien uur werd het zowaar droog en het bleef gedurende de gehele rit droog. Toer 1 mocht starten en daarna was toer 2 aan de beurt. Via de wijk tegenover Velo, door een zich-zag-hek linksaf de Herenstraat in, Waterpark, Wateringse Veld, via de nieuwe fietsbruggetjes de tunnel onder de Wippolderlaan op weg naar de waterzuivering. 'Ho''Stop', er staat een pijltje naar rechts nét ná de tunnel. Stukje door het land crossen en daar was post 1. We kwamen weer terug op de Noordhoorenseweg en we gingen nu wél langs de waterzuivering en door Den Hoorn, waar toch nog heel wat jagers van Toer1 terug reden om post 1 alsnog te halen. Voorbij café Delfland gingen we meteen rechtsaf het pad in (waar ondertussen een geul in het pad gesleten is van de vele keren dat we daar achter de vos gejaagd hebben). Via de Tanthofkade naar de Tramkade langs de Gaag, de A4 over en linksaf, langs de golfvelden naar de Zouteveenseweg. Hier begon mijn achterwiel onheilspellende geluiden te maken en vreesde het ergste. Maar een vossenjacht gaat altijd verder dus ik óók.Door de harde zij- en tegenwind was de toer 2 groep al in heel wat stukken afgebrokkeld. Ik reed met een klein koppeltje een beetje achterin. Halverwege de Breeweg stond een pijl naar rechts. Wij bleven dit fietspad volgen tot de Holyweg (Vlaardingen) en daar hielden de pijlen op. Dat is zwaar kl&%te. In de verte zag ik veel jagers richting de Vlaardingse Vaart fietsen en iedereen ging daar dan ook achteraan. Ik niet. Ik ging terug en zag die ellendige 'keerpijl' midden op het fietspad. (Uitzetters jullie worden bedankt). Op dat moment kreeg ik gezelschap van de veteranen. Samen met de veteranen en een paar andere verdwaalde jagers, ging het weer verder de Breeweg op daarna rechtsaf over de Holyweg op weg naar de Vlaardingse Vaart. Daar kruisten we het fietspad waar ik 10 minuten geleden rechtsomkeer had gemaakt. De kansen leken verkeken want een gat dichtrijden van 10 minuten valt niet mee. Langs de Vlaardingse Vaart de eerste fietsbrug voorbij, verder rijdend over de nieuwe "gedraaide" brug achter de Broekpolder en over de A20 naar de Surfplas. Het fietsen met de veteranen ging best wel goed, het tempo is goed bij te houden en je rijdt vrijwel nooit verkeerd. Zo gingen we verder over de Zuidbuurt en daar werden we ingehaald door wat restanten van toer1. Het kraken van het achterwiel was nu wel héél verontrustend, maar we gaan gewoon door want krakende wagens lopen het langst. In de verte zagen we jagers tegemoet komen dus goed opletten, en ja hoor daar stond een pijltje naar rechts. We moesten dwars door een kilometer lang zompig grasland, ik kon nog nét de pedalen rond krijgen van mijn hevig kreunende fiets. Midden in het weiland richting de A20 stond post 2. (Onbegrijpelijk dat sommige jagers die post niét gezien hebben). We gaan verder over de Boonervliet. De groep bestond nu uit een bonte verzameling van jagers van toer1, 2 en veteranen. We reden door Maasland aan de rechterkant van de vaart. Daar zijn smalle glibberige paden. Waarom niet aan de linkerkant rijden van de vaart zul je je afvragen? Want daar zijn tenminste geasfalteerde wegen. Welnu, uitzetters hebben hier een beruchte uitdrukking voor en die luidt:"Waarom zou je het makkelijk maken als het moeilijk kan".We reden verder via de Tramkade (Kralingerpad) naar De Lier met harde zijwind. Het gekraak van mijn achterwiel hield ineens op. Maar nu begon ik zelf in de voegen te kraken. Na een poosje op kop gereden te hebben werd de kop overgenomen en ik kon geen beschutting vinden achter een brede rug en het pad was slechts 4 renners breed. (Stank voor dank). Dan maar alleen verder. Het gat bleef beperkt en bij de fietstunnel in De Lier had ik weer aansluiting. We reden verder over de Veilingweg, Pastoor Verburglaan, Hofzichtlaan, fietspad langs de Veilingroute met storm in de rug. Veel voordeel heeft dit niet want je blijft net zo hard trappen dat je tóch weer tegenwind hebt, alleen je gaat een stuk harder. Bij het scoutinggebouw stond een pijl naar links, dus de brug óver de Wateringse vaart. Maar rijdend naar de Zweth toe was er bij de T-splitsing geen pijl te bekennen, dus weer terug. De pijl bij het scouting gebouw was géén FTCW pijl. Het vierkantje ontbrak namelijk. Dus als een speer rechtdoor over de Lange Watering kade. Aan het eind weer géén pijl te zien. Dus dan maar rechts af en weer rechts af de Bovendijk op. Daar pikten we de route weer op (blijkbaar hadden we tóch over dat fietsbruggetje moeten gaan). Rechtsaf achter de Hornbach langs en weer geen pijl te zien. Dan maar de weg vervolgen en goed om je heen kijken. En ja hoor rechts zagen we een pijl. Even de route terug volgen en achter Mandemaker Keukens stond post 3. (Ja, dat was die emmer met kaartjes die nu op de bodem van de sloot ligt). We gaan verder en we zien een vreemdsoortige pijl dat leek alsof je eerder linksaf moest dan gebruikelijk. Daar moest je een inpandige kuitenbijter van de buitencategorie beklimmen naar post 4. Na de afdaling ging het verder. Terwijl we verder reden was de concurrentie in geen velden of wegen te bekennen. Met zijn tweeën gingen we verder over de Middenweg, weer door Wateringseveld op de oude route richting de waterzuivering. Onder het viaduct zag ik al een groepje van toer 1 dat blijkbaar nét de vos gevonden had. Herkenbaar aan de zegevierende indruk. Het was een fluitje van een cent om de vos te vinden. Het duurde nog heel wat minuten voor de concurrentie arriveerden. Maar ik had tenminste de buit binnen. Knap uitgezet mannen!!
Kees van Schie (Toer 2)
Lekkere Vossenrit op 15 januari 2011
Je hebt wel eens van die dagen dat het lekker loopt. Nou dat was zondag zo bij FTCW. Mooi fietsweer, goede opkomst en uiteindelijk een heerlijke rit met veel pijlen en een aantal listigheden door de uitzetters ingebouwd. Het begon al apart bij de start: toer 1 werd vanaf Velo rechtsaf de nieuwbouwwijk ingestuurd en toer 2 ging linksaf de Noordweg op. Via de wijk Hoge Veld en de Sammersbrug kwamen we in Steenvoorde terecht. Na kris kras door het park gereden te zijn kwamen we vlak voor het spoor de eerste controle tegen onder de brug over dat spoor. Hierna werd de rit voortgezet langs Vredenburch en door Oud Rijswijk. Toch wel apart om nou eens niet in het Westland te fietsen, zou dat de invloed zijn van één van de uitzetters (Marcel?). Via wat sluipweggetjes kwamen we uiteindelijk bij de Hoornbrug uit waar we de Vliet overstaken. Langs de Vliet ging het toen naar Delft waar we de A13 overstaken en via de wijk Ypenburg en de Bras richting Pijnacker. Hier ben ik de oriëntatie een beetje kwijtgeraakt. Wat ik wel weet is dat de tweede controle gevonden hebben op een ouderwetse boerderij waar we begroet werden door een heleboel verbaasde koeien en onze voorzitter ( weer die Marcel). Ook hield hier de verharde weg op en werd het ploegen door de bagger en dat is niet makkelijk als je materiaal daar niet op aangepast is. Uiteindelijk het pad weer opgepakt en met een wijde boog via Oude Leede en langs molen de Valk terug naar de A13 en door naar de Rotterdamseweg. Aan de overzijde ging het in één streep naar Delft waar de Schie weer overgestoken werd en koers werd gezet naar het centrum. Hier hadden de uitzetters weer een listigheid ingebouwd. Immers het is een regel dat als je geen pijl ziet je steeds rechtdoor blijft fietsen. Maar vossenjagers zijn eigenwijze mensen, die vertrouwen niemand. Dus als je vanaf centrum Delft steeds rechtdoor rijdt en je hebt bij 't Haanje nog geen pijl gezien dan ga je twijfelen of nog erger: je gaat terug. Maar het bleek goed, na 200 meter op de Lange Kleiweg stond er eindelijk weer een pijltje rechts. Via Rijswijk kwamen we weer op de Vredenburchweg uit waar we via hetzelfde viaduct weer terug gingen richting Wateringen. In Steenvoorde werd de derde controle opgepikt en toen via Hoge Veld en Wateringse Veld terug naar Velo. Hier hadden de heren de laatste truc neergezet. Dat was weliswaar al een oude truc maar je staat er verbaasd van hoeveel mensen er keer op keer weer intrappen. Je komt aanrijden en dan zie je op straat staan "Zoek de Vos" en je ziet de restemmer staan. Alleen staat "zoek de Vos" voor jouw op z'n kop. Dan moet je dus gewoon doorrijden naar de vierde controle en kom je daarna van de goede kant aan. Helaas trapten toch weer een heel stelletje coureurs in deze oude truc.
Peter van Berkel
Nieuwjaars Vossenrit 8 januari 2012
Omdat de feestdagen voor ons dit jaar ongunstig vielen, hebben we dit jaar een nieuw fenomeen geïntroduceerd: de Nieuwjaars vossenrit met daaraan gekoppeld een Nieuwjaarsborrel. En dat is prima geslaagd, complimenten voor de organisatie.
Nadat de voorzitter eenieder welkom en een gelukkig Nieuwjaar had gewenst ging om 10:00 uur het sportieve jaar 2012 voor FTCW van start. En de uitzetters hadden er duidelijk zin in. Het werd een rit met een ongelooflijke hoeveelheid pijltjes maar wel een prachtige vossenrit. Als dat de trend wordt, gaan we een mooi jaar tegemoet. Vanaf Velo ging het de Poeldijkseweg op waar halverwege al onverwacht rechtsaf geslagen werd. Even een tuinderslaantje op, kaartje in de emmer en weer terug. Via de Harry Hoek en de Venen richting de Hornbach en daarna naar de Zwethkade en door richting Den Hoorn. Hier zat voor 80% van de deelnemers de "bottle-neck" van vandaag. Een van de bekendere uitzetters zat weer eens te goed verstopt met de tweede controle wat resulteerde in heel veel missers. Je vraagt je toch af wat daar nou de gein van is?? De rit ging verder naar Delft waar na heel veel draaien en keren de voor ons tweede, maar officieel de derde controle gevonden werd in de TU wijk. Via de Kerkpolder ging het toen vol tegen wind terug richting Wateringen, bij de Tramkade stond de volgende controle ook heel sneaky op een doodlopend padje achter een betonnen zuil. Na deze (eigenlijk vierde) controle moesten we nog via het tunneltje bij het Woudt terug naar Wateringen. In een voortuintje in de Irenestraat werd de Vos gevonden maar na het ontdekken van de gemiste controle was dit voor een groot aantal mensen een anti climax. Eenmaal terug op Velo werd dit leed al weer snel verzacht dooreen prima verzorging: bij binnenkomst wachtte er voor iedereen een glaasje prikkels en een lekker broodje. En toen werd het toch nog heel gezellig.
Peter van Berkel
Rest mij nog iedereen gelukkig Nieuwjaar te wensen namens FTCW.
Mijn 4e vossenrit bij FTCW op 4 december 2011
Het was vandaag pas mijn 4e vossenrit bij FTCW. Na de proefvossenrit en 2 vossenritten voor de punten (totaal maar 6 punten) had ik vandaag 2 doelstellingen: Geen controlepost missen en niet verkeerd rijden! Voor het schrijven van dit verslag merk ik trouwens pas dat je na een vossenrit erg goed moet nadenken waar je allemaal hebt gereden! De rit begon in ieder geval met een smal houten "bruggetje" over een slootje. Hierdoor had ik al snel een behoorlijke achterstand en even later reed ik als laatste in de kopgroep van Tour 2. Er stond behoorlijk wat wind dus bleef iedereen vandaag aardig bij elkaar rijden.
De eerste controlepost reed ik bijna voorbij aangezien er, een voor mij onbekende man, druk stond te gebaren dat wij niet op zijn terrein mochten komen! Later stond deze beste man naast me in de kantine van Velo… Ik heb een stuk verderop mijn fiets even horizontaal gestald en heb met hulp van een hik, stap, sprong de eerste modderige controle post bereikt. Ik had het idee dat ik de helft van die modderige sloot onder me schoenen had zitten, aangezien het kliksysteem niet echt meer meewerkte, na wat peuteren onder me schoenen werkten ze weer redelijk.
Vervolgens met erg veel tegenwind de A4 overgestoken en richting de Bontehaas. De groep was gelukkig groot waardoor we elkaar goed konden helpen. Daarna ging de rit richting Kwintsheul, waar de kopgroep even verkeerd reed waardoor ik wat op ze kon inlopen. Daarna via een kassengebied richting en door het centrum van Poeldijk en door naar Monster. Voor Monster reed ik weer laatste en kon de groep nog net bijhouden. Om de hoek richting Monster zag ik tot mijn verbazing de snelle mannen van Tour 1 ons tegemoet rijden ernstig op zoek naar een pijltje! De meeste van Tour 2 reden gewoon door richting de molen van Monster. Ik nam de gok en volgende de mannen van Tour 1 links de woonwijk in. Daarna reden we via het zelfde kruispunt richting Naaldwijk waar ik vele zoekende en verdwaalde renners tegenkwam. Ik zag een paar renners rechtsaf slaan richting de kas met 3controleposten!
Nu op zoek naar de Vos en dat ging prima met de wind in de rug terug naar Wateringen. Na 38 km op de teller en de munt in de vos dacht ik, missie geslaagd, ik heb 5 punten! Totdat ik merkte dat de meeste renners bij de vos van Tour 1 waren en dat de restemmer door de meesten goed werd gevuld. Daarna hoorde ik dat vele de 3e controlepost (die om het hoekje) in de kas hadden gemist! Uiteindelijk stonden de 20 punten op mijn naam!
Jim de Gier, winnaar Tour 2
Mist, Vossenrit 20 november 2011
Het schrijven van een verslag op zondagmiddag gaat de ene keer makkelijker dan de andere keer. Soms heb je geen inspiratie, dan weer is het een hectische rit met genoeg gebeurtenissen om over te schrijven. Maar altijd moet je wel de rit gereden hebben en deze in je geheugen opgeslagen hebben. Dat is een kwestie van ervaring en het opslaan van herkenningspunten onderweg. In dat laatste punt wringt vandaag een beetje de schoen als het gaat over het produceren van een leuk verslag. Bij de start bij Velo was het nog "een beetje mistig" maar naarmate we verder het open land van Delfland ingingen, zagen we af en toe geen 100 meter ver meer. En dat is knap lastig als je later moet terughalen waar je allemaal gezeten hebt. Hier is hoe ik het beleeft heb: Vanaf Velo ging rechtdoor door de woonwijk richting Herenstraat, door naar Esselanden, over het Industrieterrein en vervolgens de Zweth overgestoken richting A4. Deze zelfde route hadden we 2 weken geleden ook gevolgd en dat zorgde voor verwarring: er dachten een aantal renners op oude pijlen te rijden. Dit bleek echter niet het geval en de route voerde ons verder naar Den Hoorn en Delfland. Uiteindelijk kwamen we op de Zouteveenseweg terecht waar, stiekem achter een elektriciteitshuisje, de eerste controle verstopt stond. Vervolgens ging het verder richting Vlaardingen en Schiedam en kreeg ik te maken met bovengenoemd probleem: ik had af en toe geen idee waar ik zat. Ik weet nog wel dat de tweede controle in een park ergens in de buurt van de Beneluxtunnel stond. In Schiedam hadden we nog te maken met een vervelende valpartij op een nat bruggetje met een gebroken sleutelbeen als gevolg (sterkte Menno). Na Schiedam ging het weer door Delfland retour richting Westland. Via een iets andere route kwamen we weer terug in Den Hoorn, met onder het tunneltje de derde controle en vlak voordat we de A4 over wilden steken stond daar ineens "zoek de Vos" op het asfalt geklakt. Het vierde kaartje ging in de rest emmer waarna we op zoek gingen naar de Vos. Foto's: Bas van Niekerk en Danny van Paasen
Peter van Berkel
Ander verslag, Vossenrit 13 november 2011
De titel doet het al vermoeden, dit keer een ander verslag dan anders. De reden is heel simpel: de schrijver is afgelopen zondag helemaal verkeerd gereden en kan dus geen verslag doen van hoe de rit in het echt moest zijn. Wel een verslag van het verkeerd rijden. Vanaf de start bij Velo ging het eerst met 80 man tegelijk richting een poortje van 80cm. Daarna 3 keer kort rechts en dwars door het aanstomend peloton naar de Julianastraat en door naar de Kerklaan. Hier maakten we (een mannetje of 8) de cruciale fout van de dag. We misten een pijltje, gingen uit van een doorgaande weg aan het einde van de Kerklaan rechtsaf en zagen vervolgens een pijltje rechtdoor op de rotonde richting Kwintsheul. Dat gaat goed dachten wij. We kregen moraal voor tien en maakten snel veel kilometers: via Kwintsheul naar de Mariendijk, Vogelaar, Ockenburglaan en verder naar Honselersdijk. Aan de Dijkweg aangekomen vonden we de eerste controle bij de ingang naar de veiling. Tenminste dat dachten we. Omdat we voor de rest weinig renners van FTCW zagen, begonnen we al wat te twijfelen en toen we na enig aandringen van de uitzetter ter plaatse hoorden dat het niet de eerste maar de tweede controle bleek te zijn, drong het door dat we flink fout zaten. Terug dan maar op zoek naar de gemiste eerste controle. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Tijdens het terugfietsen bleek de gemiste controle maar liefst bij de Beatrixlaan in Rijswijk te staan. Dan weet je dus al dat je kansloos bent voor een goede uitslag en moet je flink doorrijden om op tijd te zijn. Dat lukte dus niet en toen zat er niets anders op dan een bakkie bij Velo. Daar waren we wel de eersten maar dat was van tevoren echt niet de bedoeling…… Foto's: Bas van Niekerk
Peter van Berkel
2e Superochtend, vossenrit 23 oktober 2011
Een andere titel kon ik zo snel niet verzinnen. Ook deze zondag waren alle omstandigheden perfect om deze titel te rechtvaardigen. Vanaf de start bij Velo ging het echter toch bijna mis. De uitzetters hadden kilometers uitgezet, alleen hadden ze het eerste pijltje aan de Noordweg vergeten. Na wat verbale hulp van de starter ging het toch richting Wateringseveld, Eikelenburg en het Wilhelminapark in Rijswijk. Hier had de eerste controle zich op een ietwat aparte manier opgesteld. Eerst stond er een pijl linksaf en daarna de emmer aan de rechterkant, niet echt gebruikelijk. Dit resulteerde dan ook in een heleboel twijfelende jagers. Vervolgens werd koersgezet naar het Haantje en het Delfse hout om daarna verder te gaan richting Pijnacker, Berkel en Bergschenhoek. Hoe dat gegaan is kan ik niet vertellen, simpelweg omdat ik geen idee heb waar ik allemaal gereden heb. Het was een aaneenschakeling van draaien, keren, woonwijken, fietspaden etc. Het enige dat ik nog weet is dat er ergens in een woonwijk een controle stond. Zie foto's. Na deze controle ging het weer retour naar de A13 en aan de andere kant via Delfland, met een flink stuk onverhard, terug naar Wateringen. In Delfland stond controle nummer drie op ons te wachten. De Vos had zich deze keer in een bossage langs de A4 verstopt maar was toch redelijk makkelijk te vinden.
Peter van Berkel
Superochtend, verslag vossenrit 16 oktober 2011
Was er vorige week nog iets te klagen over het weer, afgelopen zondag konden we spreken van een superochtend. Prachtig fietsweer, goed uitgepijlde rit, kortom alleen maar lachende gezichten na afloop. Of het moeten degenen zijn geweest die een controle gemist hadden die een beetje zaten te sikkeneuren. Er waren deze keer 3 controles in de rit opgenomen waarvan er twee gewoon "open en bloot" langs de weg stonden. Als je het dan nog voor elkaar krijgt om er geen kaartje in te gooien, ja dan ….
De uitzetters hadden deze keer Rijswijk, Nootdorp en Delft als jachtgebied voor de Vos uitgekozen. Vanaf Velo ging het door het Rijswijksebos richting Oud-Rijswijk en daarna langs de Vliet richting Leidschendam. Voor de Utrechtsebaan ging het rechtsaf richting Ypenburg. Langs dit weggetje hadden de uitzetters de eerste controle neergezet, ongelooflijk hoeveel renners er gewoon voorbij knallen! Daarna werd de groep in tweeën gedeeld, Toer1 ging rechtdoor Ypoenburg in, de rest ging eerst rechtsaf en daarna ook de nieuwbouwwijk in. Uiteindelijk kwamen we in Nootdorp terecht en ging het verder langs de A12 naar het groengebied tussen Nootdorp en Zoetermeer. Hier wordt momenteel een nieuw fietspad aangelegd dat eigenlijk nog niet geopend is maar voor een vossenrit prima geschikt is. Halverwege gaat dit prachtig glad geasfalteerde pad onder het spoor door en beneden in het tunneltje werd de tweede controle ontdekt. Daarna ging het via het Delfse hout, de binnenstad (3e controle bij de Gist) en Den Hoorn terug naar Wateringen. Bij de Zweth dreigde het nog even mis te gaan omdat er een pijl onder wat bladeren terecht was gekomen (hoe ???) maar nadat dit ontdekt was ging het naar het Hofpark waar de Vos zich in een vuilnisbak verstopt had. (Foto's Bas van Niekerk)
Peter van Berkel
Gaatjes dichten, verslag vossenrit 9 oktober 2011
Zaterdagavond al naar de weersvoorspelling gekeken en zondagochtend kwam glurend door de gordijnen de bevestiging: echt vossen weer! Niet van die zon en windstil of zo, nee veel bewolking ,vallende bladeren met lekker wat wind en vlak voor de start regen. Er stond weer een heel veld met fox-hunters klaar bij de start, natuurlijk allemaal geïnspireerd door het weer. Een woord vooraf over gele pijlen en een brug met na 50 meter een pijl naar links, of was het nou rechts en voor de brug op een stoeptegel? Te laat voor vragen, het feest is begonnen en de hengsten zijn los.Meteen naar links en na de Kwaklaan de Stavangerstraat in naar rechts. Dit was teveel voor Rene S. te N. zijn pedaal, die liep eraf. Na een paar moeilijk zichtbare gele pijlen (kan natuurlijk aan mijn gele bril gelegen hebben), heb ik me af laten afzakken om wat meer achterin de groep te gaan zitten. Dat beviel prima totdat we in Den Hoorn veel bruggetjes (moest hier niet iets gebeuren?) tegen kwamen. Na een wijkje en weer een bruggetje zag ik de kop van het veld tussen de landerijen (mooi gezicht trouwens) in een lint richting de Zwet scheuren, ai dat gaat pijn doen. Net voor de Kadelaerbrug sloten we aan, achteraan in de waaier op het kantje dus.
Inmiddels bij Overschie langs de huizen over de steentjes weer wat adem gevonden en dan maar de luis-in-de-pels van de blauwe trein uit gaan hangen, Kerkje voorbij… jammer joh. Terug hek door en eerste emmer scoren gelukkig geen al te groot gat. Inmiddels lekker in de groep, spoor over en weer naar de Zweth richting Delft. Hu wat? Weer een pijl gemist links richting Vlaardingen? Gaan we weer! Een tijd aan het elastiek hangen, eraf en uiteindelijk nog met drie man over in de achtervolging naar de groep over de Zoutveenseweg richting Schipluiden. In Schipluiden lachte het geluk ons toe, de groep was over de pijl na de brug gereden die ons naar de tweede emmer bracht, hergroepering en tweede kaartje uploaden! Lekker uitbollen richting De Lier. Met gevaar voor eigen leven de Woudseweg over, nog even omkijken of er slachtoffers zijn. Nee he, zelf geslachtofferd! pijl gemist richting Den Hoorn! Gelukkig over het tunneltje onder de Woudseweg gaat de groep naar rechts, dus naar beneden laten glijden langs de tunnelbuis. Veilige maar toch ietwat harde landing komt Marcel D. te W. via de andere kant naar beneden storten, doel heiligt de middelen. Een blik in de tunnel, yes! K3 in de derde emmer en gas erop. Links richting De lier, brug over en voor de veilingroute naar rechts. Als je vervolgens de pijl mist naar links bij de rotonde kom je via de Lange Wateringkade in Kwintsheul uit, hier werd het echt een bende. Auto's van alle kanten en een twintigtal wielrenners op zoek naar een pijl, die werd gevonden door Aad V. te W.. Op de Hollewatering besloten sommige om te keren wat achteraf goed voor de kilometers was maar slecht voor de uitslag. En links van de korte Noordweg stond de verlossende restemmer. Zoek de vos! Maar volgens mij stond dat ding al een keer hier ergens tussen de coniferen?! Dus duw mijn kop tussen twee van die dingen, bijna tegen een stoeptegel! Daar hing die dan vast gebonden aan een arme conifeer!
Mannuh uitzetters, jammer van de jas maar bedankt voor een toprit!
Nils S. te W.
Laat je kleingeld thuis, de rit van 9 oktober 2011
Het was vandaag koud en nat tijdens de 2e vossenrit van FTCW. Heel wat anders dan de zomerrit van vorig weekend. Herfstweer vandaag meneertje. Ik was vandaag helemaal alleen van ons cluppie. Zwager Cees en buurman Niels waren niet van de partij. Maar met mijn 2e positie in het algemeen klassement was afzeggen voor mij natuurlijk geen optie. Ik moest vandaag mijn positie verdedigen.
Na mijn ochtendritueeltje van bammetjes smeren, bidons vullen, etc. ben ik rond 9.30 uur op mijn fiets gesprongen en richting sporthal Velo gereden. Bij Velo starten de tochten van FTCW altijd en dat komt voor mij prima uit: lekker om de hoek, een ritje van slechts 5 minuten. Maar op dat korte ritje ging het gelijk al fout. Een of andere onverlaat had glas op de weg kapot gegooid en ik reed gelijk lek. Geen leegloper maar gelijk paf en leeg. Een slecht voorteken. Gelijk als de bliksem weer terug naar huis gerend, fiets aan de hand. Thuis snel een reserve bandje gelegd en daar ging ik weer voor een 2e poging. Dit keer goed uitkijken om niet weer door hetzelfde glas te rijden.
Bij de aankomst in de kantine bij Velo kon ik in één zucht door. De bel klonk al en dat is het teken dat alle fietsers zich bij de start dienen te verzamelen. Net als vorige keer kroop ik maar weer vooraan om na de start direct met de snelste mee te gaan. Ook nu verliep dat weer volgens plan en nadat we weggeschoten waren zat het tempo er gelijk weer goed in. De eerste tien kilometers waren weer als vanouds hard stekkeren. Een van de risico's van voorin rijden is dat je pijlen over het hoofd ziet en dus verkeerd rijdt. In de groep achter je is er meestal wel iemand die de pijl dan wel ziet en vervolgens de groep de goede richting opstuurt. Het gevolg is dat je na zon actie gelijk weer achteraan in de groep rijdt. Ook nu gebeurde dat een paar keer, maar gelukkig was een positie voorin, na wat inhaal werk, weer snel terug herovert. Risico van het vak.
Ergens halverwege de tocht zagen we een deelnemer aan de kant van de weg stilstaan, vertwijfeld om zich heen aan het kijken alsof hij niet meer wist of hij nu rechtdoor of linksaf zou moeten. De linkmiegel bleek achteraf gewoon vóór de pijl te zijn gaan staan zodat deze voor niemand zichtbaar was. De aanstormende grote groep, waar ik ook deel van uitmaakte, zag daardoor de pijl niet en reed daardoor doodleuk rechtdoor. Na een paar kilometer kwamen we tot de conclusie dat we op een dood spoor zaten en werd er snel rechtsomkeert gemaakt. Een racepartij om de andere "goed rijders" weer in te halen was het gevolg. Een typisch vossenrit geintje werd mij achteraf in de kantine verteld.
Ondertussen zag iedereen er door het opspattende water uit als een stel modderworstelaars. Jammer genoeg heb ik er geen foto's van gemaakt, maar geloof me; het zag er niet uit. Toen we na ruim 1,5 uur weer in de buurt van Wateringen kwamen kon ik er nog een tijdritje uitpersen uit om toch vooral als eerste bij de Vos te zijn en mijn munt er als (een van de) eersten in zou gaan. Het voordeel van rijden in groep-2 is dat de groep-1 rijders je al voor zijn. Je dus meestal als snel waar je wezen moet voor de Vos: daar waar het druk is.
Bij de vos aangekomen is het een kwestie van je fiets wegsmijten en een sprintje naar de vos trekken. Daar aangekomen was ik nog wat aan het duwen en trekken om de munt als eerste in de Vos te krijgen. En daar ging ik de fout in. In de haast graaide ik de vossenrit munt uit mijn achterzak. Althans, dat dacht ik. Op de terugrit naar de sporthal Velo kwam ik er achter dat ik de vossenritmunt nog in mijn achterzak had zitten en een 2-euro munt in de vos gegooid had. Holy Shit! Wat een blunder. Dag goede klassering! Balen als een stekker natuurlijk.
Johan Barelds
Vossenrit 2 oktober 2011
Vandaag de eerste vossenrit van seizoen 2011-2012
Ook de eerste keer in de nieuwe kantine van het Velo complex wat bijzonder mooi is geworden. Zoals gebruikelijk gingen we ca 5 voor 10 naar de startplaats waar we werden opgeschikt daar'n paar ferme knallen uit het struikgewas en daar kwam na 'n paar tellen een echte vossenjager in pak uit de bosjes. Het was niemand minder dan onze voorzitter die 'n praatje hield vooraf aan 't nieuwe seizoen. Opmerkelijk was het weer bij deze eerste vossenrit echt zomers weer, ca 20 graden om 10 uur. Zoals gebruikelijk ging tour 1 als eerste van start en na ca 3 minuten mochten ook wij tour 2 starten richting Poeldijk (waar tour 1 alweer terugkwam), op naar de 1e controle bij Cees van Schie achter z'n huis.
Vandaar weer terug richting Wateringen en richting Erasmusweg. Eenmaal bij de Leyweg aangekomen gingen we toch wel twijfelen, dus terug naar de Wateringseweg. We waren met z'n allen over 'n pijl heen gereden. De rit werd voorgezet richting Verburch, ABC terrein door het bouwland richting Poeldijk. Even later reden we over een smal pad langs een kas waar iemand door het glas was gevallen. Na een aantal omzwervingen, kwamen we achter in de Maasdijk terecht waar 'n controle stond met 'n keerpijl waar sommige, waaronder ik, dachten sneller te zijn door het weiland maar kwamen 'n sloot tegen van ca. 10 mtr breed, dus langs de sloot door het maïsveld richting oranjesluis water. Na ca. 5 minuten stonden we op een brug met een groot hek. Gelukkig ontbrak er 1 spijl in het hekwerk waar we doorheen konden en alleen de fietsen moesten over het hek heen. Met ca. 10 man elkaar helpend bij het hek en daarna de rit vervolgen, om dan toch op de goede route uit te komen.Na diverse omzwervingen door het Westland en nog 'n controle, kwamen we weer richting Velo, waar de restemmer stond bij het toegangshek van Velo. Even verder stond ZOEK DE VOS, welke ik redelijk snel vond bij de Jeu de Boules baan.
Een medestrijder was zo bijdehand z'n ring in de restemmer te stoppen en 'n half controle kaartje in de vossenpen te doen, wat 'n hoop toestanden bezorgde bij de mensen die het klassement moeten maken.
Al met al 'n goed begin van het vossenritseizoen, onder stralende omstandigheden.
Winnaar toer 2 op 2-10-2011
Proef Vossenrit 25 september 2011
Hallo wielerliefhebbers, Na een, onder schitterende omstandigheden verlopen proef vossenrit (zie foto’s), gaan we bij FTCW a.s. zondag van start om het eggie.Tot en met eind maart 2012 wordt er weer in fanatiek gestreden om de eer en de titel “Vossenjacht kampioen 2011-2012”.Misschien zin om me te doen? Kom dan gewoon zondag a.s. met fiets en helm om 09:30 naar Velo en meld je bij Paul Niekerk.Je krijgt dan voor zondag een proefnummer en kan lekker meefietsen. We starten om 10:00 uur bij Velo en komen daar ook na afloop weer terug voor een bakkie en de uitslag in de schitterende nieuwe kantine.Dus voor de geïnteresseerden: Tot zondag 3 oktober a.s.!
Verwennen, Slotrit 20 maart 2011
Een bekend spreekwoord is "Een goed begin is het halve werk". Ik zou deze uitdrukking iets willen verbouwen in: "Een goed einde geeft een goed gevoel". Na een op enkele vlakken lastig vossenritseizoen konden we afgelopen zondag afsluiten met een zeer goed gevoel. Prachtig weer, een fantastisch uitgezette rit en een leuke vos. Dat was verwennen. Vanaf Velo ging het via de Kwaklaan en het Wateringseveld naar het park in de Hoekpolder, onder de A4 door naar Sion. Hierna werd koers gezet naar delft waar we in de binnenstad getrakteerd werden op een ongelooflijk aantal pijltjes door steegjes, over bruggetjes etc. Uiteindelijk kwamen we bij het station terecht waar we via een loopbrug het spoor overstaken. Boven op deze brug had de eerste controlepost gevat. Aan de overkant van de brug ging het draaien en keren gewoon door en kwamen we op de Beestenmarkt de tweede controle met onze clubfotograaf Bas tegen. Daarna gingen we de stad uit naar het Delfse Hout, wederom draaien en keren en bij Delfgauw de snelweg weer onderdoor. Via een woonwijk ging het door de Delfse Poort weer de binnenstad in en door naar de TU wijk. Hier hadden de uitzetters de derde controle bovenop (echt waar) een gebouw van de TU neergezet. Na dit te hebben overleefd ging het langs de provinciale weg richting De Hoorn en naar de Kerkpolder. Vanaf hier ging het langs de A4 richting Wateringen, bij Aagie de brug over en uiteindelijk vonden we in het Hofpark de restemmer voor het laatste kaartje en op de grond gekalkt "zoek de Vos". Dit hadden de uitzetters heel apart opgelost. Niks verstoppen achter een boom of ingraven die vos. De pen was verstopt in een kinderwagen waarmee een jong echtpaar door het park liep te paraderen. Dat moet wel een apart gezicht zijn geweest voor nietsvermoedende voorbijgangers: 20 volwassen kerels in wielerkleding die allemaal tegelijk in een kinderwagen duiken! De "ouders" hebben het in ieder geval overleefd.
Uitzetters bedankt!
Volgende week de laatste rit voor het toertijdrit klassement. Start 09:30 uur bij Velo. Doe je niet mee met deze competitie maar wil je toch lekker een ritje rijden, je bent van harte welkom.
Peter van Berkel
Ha Mede vossenjachters
Het is zaterdag avond 12 maart 2011; de eerste 100 km net vandaag gefietst uit en thuis wel 130km, kom ik tot de conclusie dat ik toch maar vroeg naar bed ga in plaats van even een bakkie doen bij een paar vrienden. Zo'n eerste lange tocht vraagt toch wel veel van je op een doorsnee zaterdag. Zondagochtend wakker geworden ,vroeg genoeg om nog een keer om te draaien maar door de gevoelige spieren toch niet meer in kunnen slapen. Gelukkig zijn de kinderen al vroeg wakker zodat ik die de schuld kan geven van mijn vroege wakker zijn. Uiteindelijk 7.30u m'n bed uit en ontbijt maken en de tijd nemen om rustig toe te werken naar vertrek met de mannen naar Velo. Vandaag zal het wel niks worden, rustig naar Velo toe fietsen is al te veel….
We zijn om 9.45 u op Velo, even bijpraten met de andere fietsmaten over de voorgaande dag en natuurlijk de rit die komen gaat. Het was niet bepaald mijn vossenjacht seizoen, al doe ik wel aardig mee maar echt lekker heb ik nog niet gefietst. De bel wordt geluid niet erg lang want onze voorzitter voelde zich genoodzaakt om deze de voorlaatste rit de bel om zeep te helpen, maar op tafel staand krijgt hij toch de aandacht die hij voor zijn verhaal nodig heeft.
De start valt ook al niet mee want Kees van Rooijen wilde zijn verhaal doen, maar door de wind en het enthousiasme van het peloton viel dat in het water, het kwam er in 't kort op neer dat er ook houten bordjes langs de route konden staan.
Na de mededeling dat de eerste pijl bij de Bonte Haas op de brug stond gaan we van start, gelijk rechts van het parkeerterrein af over de weg naar de Kerkstraat zo naar de molen. Hier en daar insnijden omdat nu er toch al naar boven kwam dat de rit van gister toch zijn sporen had nagelaten in de bovenbenen. Al gauw bleek dat ik niet de enige was die wat vermoeidheid in de benen had. Maar ieder reed voorzichtig omdat we eerder genept waren door de uitzetters. Toen we eenmaal de eerste pijl gevonden hadden en de wind ook met ons ging spelen richting 't Wout, werd er weer een aanslag op de spieren gepleegd, bijblijven was het allerbelangrijkste in deze fase.
Bij de Woutseweg onder het tunneltje door weer vol in de wind naar Schipluiden, waar bij de van Wijklaan er enige verwarring ontstond omdat de ene helft de rechterrijbaan nam en de andere helft de linker en wie heeft het nu straks op de kruising bij het rechte eind, maar gelukkig het maakte uiteindelijk niks uit. Allemaal richting Schipluiden er dwars doorheen en zo Midden Delfland in over allerlei schelpenpaadjes en smalle bruggetjes te komen op een onduidelijk punt waar we het even niet meer wisten. Ik zat wonder boven wonder nog steeds dicht bij de kopgroep; soms erin en soms er een eindje achter. Bij het onduidelijke punt kwamen van tegenovergestelde richting een aantal renners van tour 1 tegemoet en ik denk "hier moet ik is even pijlen of er nog emmers gestaan hebben." Een koekenbakker heeft mij aardig op weg geholpen en ben, met een aantal andere tour 2 renners, met tour 1 meegereden, uiteraard weer op afstand gereden door vadertje wind.
Na een heel eind langs de Schie gereden te hebben tot na het spoor, gingen we rechtsaf het Bospad op. Dit valt voor mijn bouw en natuurlijk de verzuring van gister meegerekend niet helemaal mee. Maar als je voorop blijft rijden en niemand je kan inhalen, kun je dat lang volhouden.
Na verloop van tijd komen we te rijden over het toekomstige A4 bed, veel los zand kuilen gras alles wat onwijs gaaf is voor mountainbikers maar niet voor mij met m'n dunne bandjes. Kijk ik naar links zie ik een heleboel van m'n fietsmaatjes gewoon beneden over het asfalt fietsen dus ik heb er de pee in. Aan het eind van het A4 bed staat daar de luie uitzetter die natuurlijk gewoon bovenop had moeten staan, maar nee hoor lekker dicht bij de auto. Direct na deze emmer moeten we weer omhoog over het A4 bed, maar hier pas ik voor m'n maatjes zijn allang uit het oog verloren en ik denk ik ga 10 meter verder gewoon over het fietspad. Kan ik relaxed uitfietsen en toch op voorsprong komen op de ander vossenjagers. Op een gegeven moment zie ik er een paar van tour 1 voorlangs kruisen en pak ik ook daar de route weer op. Hier en daar kris kras door Midden Delfland weer over smalle paadjes met nog smallere bruggetjes kom ik uiteindelijk langs de Vlaardingse vaart te rijden, alleen.
De benen zijn wel weer iets tot rust gekomen dus daar in de luwte van de dijk kan ik rustig even aanzetten om te kijken of ik bij die voorgangers kom komen, maar dat was natuurlijk een loze gedachte, toch had ik lekker de gang erin richting het tunneltje van de Woudse weg. Daar werd ik bij gelopen door een delegatie van tour 1 en een enkele renner van tour 2. Even uitwisselen hoeveel kaartjes zij inmiddels kwijt waren want ik had natuurlijk een stukje anders gereden, en gelukkig iedereen had na z'n 35 km nog steeds maar 1 kaartje in hoeven leveren. In De Lier aangekomen staat er in een woonwijk een emmer aan de verkeerde kant van de straat bij iemand op de stoep, wij nog denken wat een listige emmer en ook raar, maar we hebben er niks ingegooid. Hierna een keertje rechts en nog een keertje en nog een keer komen we in het zelfde straatje nog een andere emmer tegen en uiteraard ook de emmer die net nog links stond, maar nu dus rechts. Een geniale grap en een goede vossenstreek.!
Nu nog snel kijken waar de laatste emmer is en dan op zoek naar de vos.
Het laatste stuk gaat via de achterkant van De Lier naar de Blaker. Zo langs de 7 gaten over het fietspad naar de Zeeverkenners in de Heul. Daar naartoe kan ik het uiteraard weer niet bijhouden, ware het niet dat de uitzetters nog wat bedacht hadden als slotgrap. De restemmer stond links en zoek de vos op z'n kop. Wat betekent doorrijden wat we dus ook deden. De brug over en daar beneden stond de vierde emmer.
Nu terug naar de vos en zoeken en kijken of er door de andere tour 1 rijders nog aanwijzingen gegeven worden. Die zijn alleen door goed getrainde renners te zien. Maar gelukkig was ik als eerste bij de vos, en zie hier mocht ik nog een stukje schrijven ook .
Uitzetters en andere helpers bedankt.
Marco Jansen
Alweer de één na laatste vossenrit - 13 maart 2011
Volgende week nog 1 te gaan en dan zit het vossenrit seizoen 2010-2011 er al weer op. Nadat vorige week wederom de rit niet vlekkeloos was verlopen, waren deze week alle ogen gericht op de uitzetters om er iets moois van de maken. Aan het weer lag het niet. Schitterend fietsweer wat resulteerde in zo'n 130 leden aan de start. Bij de start werd ons medegedeeld dat de eerste pijl bij de Bonte Haas op de brug zou staan. Inderdaad ging het hier rechts richting 't Woudt en daarna door naar Schipluiden en groengebied Midden Delfland. Na wat gedraai en gekeer kwamen we uiteindelijk op het stukje grond terecht waar politiek Nederland al decennia lang over aan het soebatten is: de verlenging van de A4. Nu nog een stuk land waar volop gewandeld en gefietst wordt. Zo ook door ons. Aan het einde stond uitzetter Henk met de eerste controle en net toen we dachten "dat hebben we gehad" werden we weer doodleuk teruggestuurd en lag er een heel groot stuk land voor onze dan toch wel erg smalle wielen. Nadat we de verharde weg weer terug gevonden hadden ging het langs de Vlaardingsevaart wederom naar Schipluiden. Daarna leek het simpel terug te gaan naar Wateringen maar niets was minder waar. Na het tunneltje bij de Woudseweg ging het links en verder via de Groeneveldselaan/Veilingweg naar De Lier. Hé, woont hier niet uitzetter Cees? Inderdaad, dat is opletten geblazen. Via een weiland en veel draaien en keren door een woonwijk kwamen we twee controles tegen. Hierna werd er koers gezet richting Wateringen en de Vos. Deze werd gevonden op de hoek van de Zwet en de Lange Wateringkade, maar niet voordat even verderop onderaan het talud de vierde controle werd gevonden. Ben benieuwd hoeveel mensen in deze truc van de uitzetters zijn gestonken?? Conclusie: prima rit onder goede omstandigheden. Volgende week de laatste vossenrit waarin alle klassementen beslist worden.
Oh ja, op speciaal verzoek: Jan en Hen bedankt!!
Peter van Berkel
Lekkere ouderwetse vossenrit, 20 februari 2011
Na de commotie van de afgelopen vossenritten, was het afgelopen zondag eindelijk weer eens ouderwets: goede duidelijke rit, geen ge-OH na afloop, iedereen op tijd binnen, kortom alleen maar lachende gezichten bij renners en uitzetters. Vanaf de start bij Velo ging het door het Uithofpark naar de Wen in Poeldijk en daarna langs de Hole Watering terug naar Kwintsheul. Op de Bovendijk stonden de eerste twee controles: eentje volop in het zicht langs de kant van de weg, maar daar vlak voor een listig pijltje rechts een padje in met daar de eerste controle. Velen lieten zich aantrekken door de emmer in het zicht en misten zodoende de eerste controle. Later werden de meesten wel ingeseind en konden zodoende hun fout herstellen. Daarna ging het door Essellanden richting Hoekpolder en via de Noordhoornseweg weer terug naar de Zwethkade. Bij de Bonte Haas werd er overgestoken en ging het wederom naar Kwintsheul. Via het Slimpad, Vogelaar, van Ockenburglaan en Endeldijk kwamen we in Honselersdijk terecht om daarna in Naaldwijk op het nieuwe industrieterrein de derde controle te pakken. Hier stond ook onze nieuwe clubfotograaf Bas weer met de camera gereed. Vanaf hier ging het door de woonwijk naar de kruising Middel Broekweg/ Elsenweg en langs de veilingroute en de Wollebrand, Broekpolderlaan, Sprongenloet naar de Middelbroekweg en wéér naar Kwintsheul. Hier hadden ze de pijl naar de eerste controle weggehaald en verderop wel een pijltje gezet naar de brug richting Lange Wateringkade. Deze werd helemaal afgefietst en vervolgens ging het langs de veilingroute naar het bruggetje over de Zweth. Hier moest nog een lus gereden worden Hofzichtlaan, Noordlierweg en weer terug langs de Zwethburch. Hier stond de vierde controle voor de deur. Hierna was het zoeken naar de Vos geblazen. Die werd uiteindelijk gevonden in…….Kwintsheul. Was ook niet zo gek. Op het bedrijfsterrein van D&W transport stond de pen in een onder water staande dockshelter. Of hier iedereen droge voeten aan over gehouden heeft, vertelt het verhaal niet.
Peter van Berkel
Een echte snertrit
Afgelopen zondag hebben we bij FTCW onze jaarlijkse snertrit verreden en gelopen. Nou waren de afgelopen vossenriten met wisselend resultaat verlopen dus het bestuur had zwaar geschut ingezet om deze rit goed te laten verlopen. Zelfs de voorzitter werd ingezet voor het beste resultaat. De voortekenen op zondagmorgen waren uitstekend. Het was mooi droog weer, matige wind en de uitzetters hadden er alle vertrouwen in dat de rit goed op straat stond. Toen om 10 uur iedereen klaarstond was de mededeling dat "de eerste pijl op de Hollewatering staat". Dat klopte, hier gingen we links een tuinderslaantje in om binnendoor naar de Heulweg te rijden. Daarna een rondje Bovendijk met 1e controle, door het woonwijkje bij de molen terug naar de Heulweg en weer naar de Heul. Op de Middelbroekweg links richting de Wollenbrand en langs het circuit van WWV en via de Noord Lierweg, Veilingweg en Tuindersweg naar de Lier. Daarna door naar de Burgersdijkseweg en via het lange rechte fietspad naar de Westgaag en door richting Maasland. Hier kregen we een stuk boerenland voor de wielen. Hoe het daar heet, geen idee, maar uiteindelijk kwamen we langs de A20 terecht en ging het weer richting Maasland, onder de A20 door en verder richting Vlaardingen. Halverwege werd afgeslagen richting Maasluisedijk waar bij het wielercircuit de 2e controle stond.
Tot hier geen probleem: zou het dan toch vandaag….
Vanaf nu werd er koers terug naar het Westland gezet. We hadden nog wel 2 kaartjes op zak dus er moest nog wel wat gebeuren. Via het oude centrum van Maassluis ging het naar de Maasdijk, Coldenhove, Westerlee en uiteindelijk door Naaldwijk naar Het Flora College bij de Burgemeester Elsenweg. Laat hier nou onze voorzitter als leraar werkzaam zijn, dus kon je op je vingers natellen dat hier iets te gebeuren stond. Maar wat was dit?? Pijlen doorgekrast en vervangen door andere in een mooie lichtblauwe kleur. Toen we deze gingen volgen liep de route dood. Wat nu? Terug naar de school. Hier kwamen we een zwaar balende voorzitter tegen. Kinderen hadden onze pijlen verwijderd en vervangen naar eigen inzicht. Van de daders natuurlijk geen spoor. Maar wel een rit naar de kl…. Toen deze situatie opgemerkt werd, waren er al diverse groepen voorbij dus restte de uitzetters niets anders dan de hele uitslag te neutraliseren en iedereen een gelijk aantal punten toe te kennen. Gelukkig was er na afloop wel heerlijke snert te eten en werd het toch nog een gezellige happening. Kortom een echte snertrit, in twee opzichten.
De foto's (klik op tabblad foto's) zijn gemaakt door Bas van Niekerk. Een jong fototalent!!
Peter van Berkel
Vossenrit 13 februari 2011
Onze nieuwe vossenritcoördinator, Marcel Slaman, vroeg aan mij om de frustratie van mij af te schrijven, en dat ga ik nu doen.
Als mensen aan mij vragen "Dat vossen van jou wat is dat nou", dan zeg ik altijd "Dat is spoorzoekertje spelen, dat wordt uitgevoerd door volwassen mensen die pijltjes moet volgen. Er staan dan vier emmers onderweg verstopt en als je in alle vier de emmers een kaartje gooit, je ring in een pijp gooit, die wij de vos noemen, dan ben je als die ring onderop ligt, de winnaar". Alleen is dat laatste niet waar, ik had vier kaartjes in de emmers, de ring in de vos en mijn joker ingezet, en ik heb 35 punten verloren.
Dit is mijn frustratie, maar ik snap het wel (ik wil het alleen niet snappen).
Ik respecteer de uitslag die door het bestuur genomen is, dat iedereen 5 punten krijgt en dat de jokers worden teruggegeven. Laten wij niet vergeten dat wij een prachtige vereniging hebben, waar iedere week een hoop vrijwilligers klaar staan om ons te laten fietsen en natuurlijk baal je als uitzetters als de rit niet gaat zo als het moet gaan.
Wij hebben weer een mooie snertrit neergezet waar wandelaars en renners van genoten hebben.
Volgende week nieuwe ronde, nieuwe kansen.
De winnende Verliezer Paul Koenders.
Verslag Vossenrit 6 februari 2011
Met de storm van de voorgaande dagen nog steeds niet helemaal ten einde, zal het vandaag zorg zijn een brede rug te zoeken om uit de wind gehouden te worden. Vanaf de start stond de eerste pijl pas op de rotonde bij Van Vliet, dus ging het in gesloten peloton richting de Bonte Haas. Zoals wel vaker neem je in zo'n situatie natuurlijk niet het fietspad maar is de weg een breder pad naar het doel. Het hele peloton zag de eerste pijl ook wel rechtdoor staan en ging dus in volle vaart de Veenakkerweg op. Maar al snel sloeg bij velen de twijfel toe en werd er steeds meer besloten terug te gaan. Ik reed echter met enkele stug door om er bij de A4 achter te komen dat het toch niet goed zat. Terug bij De Bonte Haas goed kijken waar de fout zat en besloot ik uiteindelijk helemaal terug te gaan naar de rotonde. Daar aangekomen zie ik bij de uitrit aan de overkant van de weg enkele renners de eerste controle pakken. Ik gooi mijn kaartje er snel in en aan het aantal in de emmer te zien is niet iedereen hier geweest! Ik vervolg samen met enkele recreanten de route die dus bovenop het viaduct linksaf ging het talud af. Even verderop blijkt mijn voorband leeg te lopen. Als ik weer op wil stappen, passeren net 2 veteranen en ik besluit met hen verder te rijden. Samen zie je meer en de rest van tour 1 was al een stuk verder.
Via de zuivering over een paadje waar je zowat vanaf waaide, ging het richting Den Hoorn waar een oude pijl op een steen de boel behoorlijk in de war gooide. Vervolgens via Delft richting Schiedam. Langs de Rotterdamseweg stond op een erf een emmer. Het pijltje hierheen stond listig op de rand van de doorgaande weg. Over de Knipbrug richting de A13 en door een groengebied over een leuke paadjes naar de derde emmer. Na een ware veldrit over gras en gravelpaden weer terug naar Delft met inmiddels een stevige tegenwind. Samen met mijn trouwe kompanen veteranen, gaat het via de TU wijk en nogmaals door Den Hoorn weer richting Wateringen. Onderweg vraag ik mij wel soms af waar de rest van tour 1 uithangt. Bij het passeren van de Hornbach zie ik Kees al op het muurtje zitten, dus kan de vos niet ver meer zijn. Als we de Bovendijk opdraaien zie ik een groep al over elkaar heen rollen, dus zal daar de vos wel staan. Toch moest nog even opgelet worden want er stond nog een pijltje richting het KMD terrein. Op het pad stond de 4e emmer dus dat betekende dat we in ieder geval geen emmer gemist hadden. Zonder kaartjes fiets ik direct naar de vos en laat de ring erin vallen. Terug bij de mannen die op het muurtje van het zonnetje genieten, horen we dat waarschijnlijk niemand van tour 1 de eerste emmer heeft gehad, behalve ik dan. Als maandagavond de uitslag weer op de site staat blijkt dit helemaal te kloppen. 20 punten erbij en weer ruim in de top 20. Uitzetters bedankt voor een prima en leuke rit. Verder wil ik tegen iedereen zeggen: neem het fietspad!
Jan de Vette
Vossenrit 6 februari 2011
Word ik gebeld door Ben Fokkens en gefeliciteerd met mijn 1e plaats bij Tour 2. Yes, dat is gaaf. Ik, die al 3 jaar meerijd en nog nooit meer dan 5 punten behaald heb. Voor mij kan deze zondag niet meer stuk. Vraag me niet precies waar ik gereden heb, want daar ben ik heel slecht in. Wat ik wel weet is dat ik tegenwoordig alleen nog maar op de pijlen, pijlen, pijlen en nog eens pijlen let. Daardoor laat de omgeving het voor mij dan wel eens te wensen over. Deze vossenrit was zeer gevarieerd, de enorme windstoten, de modder, zand, opgebroken bouwlocaties, stukken bos, kortom zeer afwisselend, (kan ik nu wel zeggen, nu dat ik gewonnen heb). Nee hoor, ik blijf het toch altijd knap vinden hoe de uitzetters het voor elkaar krijgen om zo'n rit uit te zetten. Het leukste komt nog, er staan vandaag in de top 3, 2 vrouwen en dat is toch een geweldig resultaat. Geloof me, deze uitslag gaat voor mij de geschiedenisboeken in.
Hellen den Dulk
Vossenrit 23 januari 2011
Omdat we 2 moeilijke vossenritten hebben gehad de afgelopen weken, was het nu toch duidelijk dat er een rit zou komen die voor iedereen goed te volgen zou zijn, dus daarom maar het risico genomen om de joker in te zetten. De opkomst was, ondanks de dreigende regen en de harde wind, behoorlijk groot. Precies om 10.00 uur mocht toer 1 vertrekken. Toer 2 en de veteranen moesten erg lang wachten voordat ze mochten vertrekken. Dus dacht iedereen, er zal in het begin van de rit wel een controle staan. Toen we eindelijk mochten starten werd er heel langzaam gereden om toch vooral geen controle te missen. We reden door de nieuwe wijk, het Juliahof, naar het Wateringseveld richting Rijswijk, over een nieuw nog in aanbouw zijnde brug weer richting Schipluiden langs de golfbaan naar Maasland, waar heel sneaky de eerste emmer stond, die ik bijna voorbij reed. Gelukkig werd ik teruggeroepen!! Ik moest toen wel heel erg mijn best doen om weer bij de groep aan te sluiten. Inmiddels in Vlaardingen ging het richting Broekpolder, waar we via een breed grindpad weer naar Maasland reden. Daar moesten enkele van de groep ons lossen, zodat we nog met 7 man overbleven om weer een weiland in te duiken. We reden over een pad van koolas vol met gaten, veel bagger en daar stond halverwege het weiland de 2e controle-emmer. Aan het eind van dat lange pad ging het om een boerderij heen, waar het wegdek vol lag met koeienstront. Gelukkig kon ik nog net de 3e emmer zien staan. Na eerst mijn brillenglazen schoongeveegd te hebben, moesten we door de polder tegen de wind in richting Schipluiden. Door de sterke wind moesten weer 3 rijders van onze groep lossen, dus met z'n vieren kop over kop ging het richting Wateringen, waar achter de Bonte Haas de vossenpen ingegraven stond. Gelukkig kon ik de vos met wat hulp snel vinden, zodat ik een maximale score van 40 punten kon bijschrijven. De uitzetters wil ik bedanken voor deze hele mooie, echte vossenrit.
Nr. 82. Jan de Kok
Lekkere rit, 23 januari 2011
Na de commotie over de vossenritten van de vorige 2 zondagen, hadden de uitzetters van afgelopen zondag het goed door: zij moesten een rit neerzetten waar na afloop zo min mogelijk discussie over zou zijn. En dat is gelukt: via wat nieuwbouwwijken en de Bovendijk ging het richting Hoekpolder en over een nieuw bruggetje door naar Den Hoorn. Langs de A4 verder naar Midden-Delfland en Schipluiden. Vervolgens ging het langs de Vlaardingse Vaart naar Holy waar de vaart overgestoken werd. Hier kregen we het eerste modderpad voor onze kiezen. Na dit te hebben overleefd ging het langs de Foppenplas naar Maasland. Daar werden we getrakteerd op een flink stuk weiland met wel als beloning twee controle emmers. Daarna ging het langs de Gaag terug naar Schipluiden en via 't Woudt terug naar Wateringen. De vos had zich deze dag maar weer eens ingegraven. Dit keer in de achtertuin van de Bonte Haas. Hier werden voor deze zondag de punten in de bagger verdeeld.
Peter van Berkel
Wirwar, Vossenrit 16 januari 2011
Was het vorige week al een hele opgave om een enigszins normaal verslag op papier te krijgen, deze week is dat bijna een onmogelijke opgave. Enerzijds is dat te wijten aan de wirwar van straatjes en steegjes die de uitzetters verzonnen hadden, maar ook de wirwar aan verschillende pijlen maakte van de vossenrit een kleine chaos. De rit heeft ons van Wateringen ( 1e controle bij Kester) naar Delft ( 2e controle) en Nootdorp / Pijnacker gebracht. Uiteindelijk via Ypenburg ( 3e controle) en Rijswijk weer terug naar wateringen ( 4e controle en Vos). Door de wirwar waren de meeste renners pas na enen terug op Velo en kon er daarna maar een beperkte uitslag gemaakt worden omdat de meeste 1 of meer controles simpelweg niet konden vinden.
En dat kan nooit het uitgangspunt van een vossenjacht en zijn uitzetters zijn….
Peter van Berkel
Geluk mag ook wel eens een keertje. Vossenrit 9 januari 2011
Na alle sneeuw en feestdagen was het op 9 januari jl. eindelijk weer een vossenjacht. Een goede reden om eens iets recht te zetten na lekke banden, vergeten posten en allerlei ander ongemak. In het eerste deel ging het niet slecht, met de snelste groep reden we na een blokje Wateringen via Velo richting Zuiderpark in Den Haag. Daar inrijdend waren de rijders van toer 2 al het Zuiderpark aan het uitrijden. Na het park rond geweest te zijn hadden we ook de eerste controle en gingen de route vervolgen. We slokten stukje bij beetje toer 2 op. Maar dat werd in Kijkduin een beetje verstoord door de verkeersdrukte bij restaurant De Haagsche Beek en de paniek van menig vossenjager over de vraag of er wel of geen controle stond? Uiteindelijk ben ik ook maar doorgereden en de route gevolgd richting Monster. Na vele omzwervingen haalde ik met het groepje waarin ik meefietste een zoekend groepje bij. Met dat groepje reden/liepen we over een onverharde weg de Poelkade op waar zowaar een controle stond en de hoop weer opbloeide. Vervolgens ging het dwars door een paar Naaldwijkse woonwijken en bouwplaatsen richting de autoboulevard. Langs één van die garages stond tussen de personenauto's een controle die te herkennen was aan een lelijk rood bedrijfsbusje van de uitzetter. Via de Elsenweg, in een hoop getwijfel van een ieder in de groep, kwamen we aan bij Cafe bij 't Hof in Honselersdijk waar ik alleen nog met Bertus Huizing kwam te zitten. We draaiden het Poelijksepad op waar zeker dertig vossenjagers op reden en ik op een sterk verlaten parkeerplaats van een tuinder/kweker de vierde controle zag, die te herkennen was aan een auto met een inzittende. Het laatste stuk ging over de Wateringseweg naar de vos niet ver bij Velo vandaan. Daar kreeg ik te horen dat ik de eerste van toer 1 was in deze mooie vossenjacht. Dus ik ging een keer wel naar Velo om de uitslag af te wachten of het echt zo was en dat was het . Oh ja, ook nog een kwartet loten voor het rad van avontuur gekocht. En wat denk je? Twee keer prijs bij het rad!!!
Erwin van DAMinator
Eindelijk weer een Vossenrit, 9 januari 2011
Na een afgelasting, de feestdagen en de zeer geslaagde Oliebollenrit van vorige week, stond er afgelopen zondag weer een gewone Vossenrit op het programma. Nou ja gewoon…..een blik op de uitslag laat zien dat het niet zo gewoon was. Wel leuk en apart. Dat begon al bij de start. Toer 1 werd de Noordweg richting Rijswijk op gestuurd en bijna gelijktijdig werd Toer 2 vanaf de parkeerplaats bij Velo het nieuwe woonwijkje ingestuurd richting Den Haag. Via de Erasmusweg en een heleboel voor mij onbekende straatjes kwamen we in het Zuiderpark terecht waar we de gehele ronde door het park moesten fietsen. Na driekwart van deze ronde stond de eerste controle ons op te wachten. Bij het verlaten van het Zuiderpark kwam toer 1 net binnen rijden. Daarna waren het weer een heleboel straatjes en parkjes en opeens stonden we aan de Michiel Vrijenhoeklaan, waar we de duinen in gingen naar Kijkduin. Toen we Kijkduin achter ons lieten ontstond er grote verwarring over de te volgen route. Er reden renners over de puinduinen en er stonden er beneden. Wat was nou goed? Stond er een controle boven? De renners die boven waren geweest hielden wijselijk hun mond en dat maakte de verwarring alleen maar groter. Dan maar gokken en verder door de duinen richting Monster, door het Westerhonk, door Monster centrum naar de Gantellaan. Hier werd door een grote groep renners een pijl gemist waar we op de Zwarte Dijk pas achterkwamen. Weer terug, pijl gevonden en door naar het industrieterrein van 's-Gravenzande. Hier moesten we door een stuk weiland ploegen om er bij de Poelkade weer uit te komen waar de tweede controle zich verschanst had. Vervolgens ging het dwars door de wijk Opstal. Hier werd verschillende keren verkeerd gereden door de variatie aan pijlen die gebruikt werd. Wit, gekleurd, dik, dun, groot en klein zijn we tegen gekomen! Uiteindelijk kwamen we eruit en ging het richting industrieterrein waar we weer de bagger in gingen. De uitzetters hadden hier bij de Renault garage de derde controle neergezet. Via de Elsenweg en de Dijkweg ging het verder naar Honselersdijk en naar Poeldijk. Op de hoek Klipper / Poeldijksepad hadden de uitzetters het dusdanig lastig gemaakt dat maar een paar renners deze controle konden vinden en we dus een zeer kleine uitslag hebben vandaag. Het laatste stuk van de rit ging via de Wateringseweg naar de Vos die verstopt was in de wijk tegenover Velo.
Peter van Berkel
Soms heb je van die dagen dat alles meezit…. op tijd naar bed, geen seks voor de wedstrijd, goed gegeten, sprankelend materiaal, geen lekke banden, alle pijlen gezien, perfect in het wiel kunnen komen, parcours op bekend terrein, snijden lukt feilloos, vos snel gevonden, 20 punten gescoord heel wat biertjes gedronken. Andere rijders maakten schuivers, hadden een klapband, reden tot Hoek van Holland, gooide hun kaartje in een emmer die niet voor hun bestemd was, en liepen de vos voorbij. Een enkele rijder leverde kaartjes en ring in in de kantine. Het mag duidelijk zijn voor deze vossers zat het niet mee. De rit bracht ons van Wateringen via Scheveningen en Monster weer terug naar Wateringen, waar de vos op het Veloterrein veilig verankerd stond tussen een stapel klinkers waar tussen je overigens je ring niet moet laten vallen. In Scheveningen werd de conditie op de proef gesteld, er moesten trappen worden genomen en duinen beklommen. Zonder teleurstelling geen hoogtepunt. Hoe mooi kan een zondagmorgen zijn. Uitzetters bedankt.
Bert Bouwman.
Deze rit was een speciale. Veel foutrijders, maar als je goed kijkt hoeft dat niet. Ik had bij het ontbijt extra vitaminen genomen. Dat moet dan maar een keer,want bij FTCW wordt hierop toch niet gecontroleerd!! Mijn bril had ik goed schoongemaakt om geen pijl te missen. Was ook nog van plan de JOKER in te zetten, maar bij VELO kwam ik erachter dat ik die vergeten was. Via, via kwamen we in Scheveningen terecht waar 2 controles stonden. Daarna als een speer naar Kijkduin en door naar Monster. Bij het Schelpenpad ging het voor de kopgroep fout. Ik moest even afhaken en zag ze rechtsaf slaan de duinen in, terwijl er geen pijl stond. Althans ik heb hem niet gezien. Ik heb nog even naar de kopgroep geroepen maar er kwam geen reactie. Dus ik richting de Haagweg, en ja hoor een pijl rechtsaf naar Monster. Hoe het precies zat daar, ben ik een beetje kwijt ook doordat ik een lek band kreeg. Nadat ik deze snel gewisseld had, spoedig weer verder. Hoe het daar allemaal heet weet ik niet. Zal ik toch eens Henk van Staveren vragen, want die komt geloof ik uit die buurt. Zo kwam ik op de Vredebestlaan terecht waar ik Chris zag rijden. Samen zijn we verder gegaan richting de Vos. Vlakbij de Vos, zag ik hem meteen tussen een hoop stenen. Chris bedankt voor je morele steun. Hans Z, het beste met je heup. Henk van Staveren en de rest de groeten. Al met al een pracht rit en alle lof voor de uitzetters. Iedereen gezellige Kerstdagen en een GEZOND 2011
Wim Vellekoop
Na de afkeuring van vorige week vanwege koning Winter was er deze week gelukkig weer een normale vossenrit te rijden. Nou ja normaal?? Vooraf werden we door voorzitter Marcel uitgenodigd om na afloop de speculaaspop van de Sint op te halen en we werden toegesproken door Hans Spies voor de Wollebrand toertocht: er is zaterdag 18 december a.s om 13:30 een ATB/fietstocht voor het goede doel. Ook wilde Hans het startschot van volgende week effe testen. Gevolg: heel Wateringen wakker op zondagmorgen 10 uur. Na de start werden we vanaf Velo dwars door Den Haag zonder 1 stoplicht ( dat is knap!) naar de duinen bij de Laan van Poot. Vervolgens naar Scheveningen waar in de havenkwartier een duin moest worden beklommen en we daarna oud Scheveningen in werden gestuurd. Nooit geweten dat je hier van die leuke straatjes, pandjes e.d. hebt. Goed gevonden. in deze omgeving werd ook de eerste controle gevonden. Tot nu toe geen vuiltje aan de lucht. Via de wederom de haven en Duindorp ging het via de duinen terug naar Kijkduin en verder richting Monster. Toen we bij het schelpenpad vanuit de duinen kwamen hadden de uitzetters een gespoten pijl over het hoofd gezien waardoor er veel renners ( incl. ondergetekende) richting Ter Heijde en verder werden gestuurd. De juiste route bleek te gaan langs de Haagweg naar Monster, Naaldwijk, Poeldijk en terug naar Wateringen. Details hiervan ontbreken omdat ik dit gedeelte van de route niet gereden heb. Wel werd mij later duidelijk dat de uitzetters in totaal 5 controles hadden neergezet: ze hadden voor Toer 1 een extra lus met een eigen controle bedacht. Alleen hadden ze dit niet goed aangegeven waardoor renners de verkeerde route pakten, kaartjes te kort kwamen en verkeerde controles wel hadden. Jammer, een mooie vossenrit eindigde zo toch nog in een kleine chaos. Uiteindelijk was de Vos op Velo naast de tribune verstopt zodat iedereen snel de speculaaspop op kon halen.
Peter van Berkel
Ik heb het in het verleden al meer gezegd: al rij je 25 jaar Vossenritten, er zitten toch altijd weer verrassende elementen in. Afgelopen zondag was weer eens zo'n dag. Aanvankelijk leek het een normale vossenrit te worden met mooi droog weer en een behoorlijke opkomst. Echter na afloop bleek de vos (een kunststof koker waar je als renner je ring ingooit) een aantal malen omgevallen te zijn door de strijd van aan aantal iets te enthousiaste deelnemers. Gevolg is dat het voor de mannen na afloop onmogelijk was om een uitslag te maken omdat alles door elkaar lag. En dan krijgt iedereen 5 punten voor de moeite. De uitzetters hadden zeker hun best gedaan om er een mooie rit van te maken. Via Esselande ging het naar 't Woudt en naar de Gaag. Deze werd gevolgd tot de Kwakelweg en vervolgens over het Trekkadepad naar Maasland. Langs de A20 ging het richting Rotterdam maar bij het bruggetje had de eerste controle zich verschanst. In Vlaardingen ging het richting Waterweg en daarna verder richting Beneluxtunnel. Deze tunnel komt normaal gesproken alleen in beeld tijdens de zomerse toertochten maar de uitzetters van vandaag hadden hem ook in de rit opgenomen. Eerst ging het door de middelste (nood) tunnel naar de zuidkant waar twee controles in Pernis neer waren gezet waarvan 1 verstopt (foei). Na deze kaartjes in de emmers te hebben gedaan ging het via de normale fietstunnel terug naar Vlaardingen, langs de Vlaardingse Vaart naar Schipluiden. Vervolgens langs de A4 naar de Zwethkade waar de Vos zich had verscholen achter een boom. En hier ontstonden de bovengenoemde problemen.
Dus ik doe hierbij een oproep aan onze vossenjagers: een beetje strijd en fanatisme is dik in orde maar als de Vos een aantal malen ondersteboven gaat is het dus aan jezelf te wijten dat je niet de extra punten krijgt die je normaal gesproken had verdiend.
Volgende week, 28 november 2010, geen vossenrit maar de derde rit in het toertijdrit klassement. Ook te rijden als normale toertocht. Start 9:30 uur bij Velo.
Peter van Berkel
Na een misverstand van de uitzetters moest er een rit geïmproviseerd worden. Dit werd de kassen- en duinenrit. Ik wist niet van het bestaan van deze rit, maar zeker de moeite waard. Na wat informatie bij de start, waar we route moesten oppakken, begonnen wij aan onze race. De borden stonden vrij simpel en waren bijna niet te missen. Alleen zag een behoorlijke groep van tour 2 het eerste bordje niet, wij wel. Wij hadden meteen al een behoorlijke voorsprong door de achtervolgers, en die is niet meer goed gemaakt. Omdat de borden goed te lezen waren werd het een snelle rit. Maar vlak voor Hoek van Holland twijfelde wij op een punt rechtdoor of linksaf. Wij gingen rechtdoor, toch even kijken en zagen daar een bordje kas en duinen. Het bleek dat wij door deze actie een behoorlijk stuk hadden gesneden. Tot onze verbazing werden we in de duinen door tour 1 op onze hielen gezeten, die ook nog geen controle hadden. Dan weet je dat je wel goed zit. We kregen de eerste controle vlak bij Madestein en Jan Batist vertelde dat we vanaf dat moment de pijlen moesten volgen. Dan kom je uiteindelijk toch weer bij de vos uit waar de tweede emmer stond en een beetje geluk bij de vos en de rit is gewonnen.
Paul Koenders
Kon ik de afgelopen vossenritten nog regelmatig schrijven dat het prachtig fietsweer was en dus een hoge opkomst het gevolg was, afgelopen zondag was het echt hondenweer. Alle voetbal afgekeurd, geen mens op straat, regen, wind…. En dan zijn er toch nog zo'n 40 fanatiekelingen die op het stalen ros willen klimmen. Chapeau, petje af. Ondergetekende kon het niet opbrengen. Ik heb me nog wel nuttig gemaakt door de tweede controle te bemannen in 's-Gravenzande, die overigens niemand wist te vinden. De vossenrijders werden bij Velo weggestuurd met de mededeling dat de eerste pijl bij Condor City zou staan. Daar aangekomen kwamen de renners er al snel achter dat krijt-pijlen en regen geen goede combinatie zijn. Het zou het begin zijn van een ochtendje zoeken, fout rijden en weer zoeken. Uiteindelijk is het een behoorlijke groep, en dat vindt ik echt knap, toch gelukt om de meeste controles en de Vos te vinden, zodat er toch nog een uitslag en klassement opgemaakt konden worden. Hoe de route is verlopen, geen idee. Vandaar dit summiere verslag.
Peter van Berkel
Volgende week weer een vossenrit. Start 10:00 uur bij Velo.
Voordat ik naar Velo ga fietsen raadpleeg ik éérst even de buienradar en de wind op het weerstation. De regen zou spoedig verdwijnen en de wind was stormachtig uit het noordwesten. Rijdend naar Velo kun je dit dan ook goed aan den lijve ondervinden. Het regende en er was erg veel zijwind. Dus in de Velo-kantine kaartjes opgehaald, GPS aangezet en de bril maar afgezet. Ik zie dan wel ninder goed maar modder op de bril is helemaal waardeloos. Om tien uur werd het zowaar droog en het bleef gedurende de gehele rit droog. Toer 1 mocht starten en daarna was toer 2 aan de beurt. Via de wijk tegenover Velo, door een zich-zag-hek linksaf de Herenstraat in, Waterpark, Wateringse Veld, via de nieuwe fietsbruggetjes de tunnel onder de Wippolderlaan op weg naar de waterzuivering. 'Ho''Stop', er staat een pijltje naar rechts nét ná de tunnel. Stukje door het land crossen en daar was post 1. We kwamen weer terug op de Noordhoorenseweg en we gingen nu wél langs de waterzuivering en door Den Hoorn, waar toch nog heel wat jagers van Toer1 terug reden om post 1 alsnog te halen. Voorbij café Delfland gingen we meteen rechtsaf het pad in (waar ondertussen een geul in het pad gesleten is van de vele keren dat we daar achter de vos gejaagd hebben). Via de Tanthofkade naar de Tramkade langs de Gaag, de A4 over en linksaf, langs de golfvelden naar de Zouteveenseweg. Hier begon mijn achterwiel onheilspellende geluiden te maken en vreesde het ergste. Maar een vossenjacht gaat altijd verder dus ik óók.Door de harde zij- en tegenwind was de toer 2 groep al in heel wat stukken afgebrokkeld. Ik reed met een klein koppeltje een beetje achterin. Halverwege de Breeweg stond een pijl naar rechts. Wij bleven dit fietspad volgen tot de Holyweg (Vlaardingen) en daar hielden de pijlen op. Dat is zwaar kl&%te. In de verte zag ik veel jagers richting de Vlaardingse Vaart fietsen en iedereen ging daar dan ook achteraan. Ik niet. Ik ging terug en zag die ellendige 'keerpijl' midden op het fietspad. (Uitzetters jullie worden bedankt). Op dat moment kreeg ik gezelschap van de veteranen. Samen met de veteranen en een paar andere verdwaalde jagers, ging het weer verder de Breeweg op daarna rechtsaf over de Holyweg op weg naar de Vlaardingse Vaart. Daar kruisten we het fietspad waar ik 10 minuten geleden rechtsomkeer had gemaakt. De kansen leken verkeken want een gat dichtrijden van 10 minuten valt niet mee. Langs de Vlaardingse Vaart de eerste fietsbrug voorbij, verder rijdend over de nieuwe "gedraaide" brug achter de Broekpolder en over de A20 naar de Surfplas. Het fietsen met de veteranen ging best wel goed, het tempo is goed bij te houden en je rijdt vrijwel nooit verkeerd. Zo gingen we verder over de Zuidbuurt en daar werden we ingehaald door wat restanten van toer1. Het kraken van het achterwiel was nu wel héél verontrustend, maar we gaan gewoon door want krakende wagens lopen het langst. In de verte zagen we jagers tegemoet komen dus goed opletten, en ja hoor daar stond een pijltje naar rechts. We moesten dwars door een kilometer lang zompig grasland, ik kon nog nét de pedalen rond krijgen van mijn hevig kreunende fiets. Midden in het weiland richting de A20 stond post 2. (Onbegrijpelijk dat sommige jagers die post niét gezien hebben). We gaan verder over de Boonervliet. De groep bestond nu uit een bonte verzameling van jagers van toer1, 2 en veteranen. We reden door Maasland aan de rechterkant van de vaart. Daar zijn smalle glibberige paden. Waarom niet aan de linkerkant rijden van de vaart zul je je afvragen? Want daar zijn tenminste geasfalteerde wegen. Welnu, uitzetters hebben hier een beruchte uitdrukking voor en die luidt:"Waarom zou je het makkelijk maken als het moeilijk kan".We reden verder via de Tramkade (Kralingerpad) naar De Lier met harde zijwind. Het gekraak van mijn achterwiel hield ineens op. Maar nu begon ik zelf in de voegen te kraken. Na een poosje op kop gereden te hebben werd de kop overgenomen en ik kon geen beschutting vinden achter een brede rug en het pad was slechts 4 renners breed. (Stank voor dank). Dan maar alleen verder. Het gat bleef beperkt en bij de fietstunnel in De Lier had ik weer aansluiting. We reden verder over de Veilingweg, Pastoor Verburglaan, Hofzichtlaan, fietspad langs de Veilingroute met storm in de rug. Veel voordeel heeft dit niet want je blijft net zo hard trappen dat je tóch weer tegenwind hebt, alleen je gaat een stuk harder. Bij het scoutinggebouw stond een pijl naar links, dus de brug óver de Wateringse vaart. Maar rijdend naar de Zweth toe was er bij de T-splitsing geen pijl te bekennen, dus weer terug. De pijl bij het scouting gebouw was géén FTCW pijl. Het vierkantje ontbrak namelijk. Dus als een speer rechtdoor over de Lange Watering kade. Aan het eind weer géén pijl te zien. Dus dan maar rechts af en weer rechts af de Bovendijk op. Daar pikten we de route weer op (blijkbaar hadden we tóch over dat fietsbruggetje moeten gaan). Rechtsaf achter de Hornbach langs en weer geen pijl te zien. Dan maar de weg vervolgen en goed om je heen kijken. En ja hoor rechts zagen we een pijl. Even de route terug volgen en achter Mandemaker Keukens stond post 3. (Ja, dat was die emmer met kaartjes die nu op de bodem van de sloot ligt). We gaan verder en we zien een vreemdsoortige pijl dat leek alsof je eerder linksaf moest dan gebruikelijk. Daar moest je een inpandige kuitenbijter van de buitencategorie beklimmen naar post 4. Na de afdaling ging het verder. Terwijl we verder reden was de concurrentie in geen velden of wegen te bekennen. Met zijn tweeën gingen we verder over de Middenweg, weer door Wateringseveld op de oude route richting de waterzuivering. Onder het viaduct zag ik al een groepje van toer 1 dat blijkbaar nét de vos gevonden had. Herkenbaar aan de zegevierende indruk. Het was een fluitje van een cent om de vos te vinden. Het duurde nog heel wat minuten voor de concurrentie arriveerden. Maar ik had tenminste de buit binnen. Knap uitgezet mannen!!
Kees van Schie (Toer 2)
Lekkere Vossenrit op 15 januari 2011
Je hebt wel eens van die dagen dat het lekker loopt. Nou dat was zondag zo bij FTCW. Mooi fietsweer, goede opkomst en uiteindelijk een heerlijke rit met veel pijlen en een aantal listigheden door de uitzetters ingebouwd. Het begon al apart bij de start: toer 1 werd vanaf Velo rechtsaf de nieuwbouwwijk ingestuurd en toer 2 ging linksaf de Noordweg op. Via de wijk Hoge Veld en de Sammersbrug kwamen we in Steenvoorde terecht. Na kris kras door het park gereden te zijn kwamen we vlak voor het spoor de eerste controle tegen onder de brug over dat spoor. Hierna werd de rit voortgezet langs Vredenburch en door Oud Rijswijk. Toch wel apart om nou eens niet in het Westland te fietsen, zou dat de invloed zijn van één van de uitzetters (Marcel?). Via wat sluipweggetjes kwamen we uiteindelijk bij de Hoornbrug uit waar we de Vliet overstaken. Langs de Vliet ging het toen naar Delft waar we de A13 overstaken en via de wijk Ypenburg en de Bras richting Pijnacker. Hier ben ik de oriëntatie een beetje kwijtgeraakt. Wat ik wel weet is dat de tweede controle gevonden hebben op een ouderwetse boerderij waar we begroet werden door een heleboel verbaasde koeien en onze voorzitter ( weer die Marcel). Ook hield hier de verharde weg op en werd het ploegen door de bagger en dat is niet makkelijk als je materiaal daar niet op aangepast is. Uiteindelijk het pad weer opgepakt en met een wijde boog via Oude Leede en langs molen de Valk terug naar de A13 en door naar de Rotterdamseweg. Aan de overzijde ging het in één streep naar Delft waar de Schie weer overgestoken werd en koers werd gezet naar het centrum. Hier hadden de uitzetters weer een listigheid ingebouwd. Immers het is een regel dat als je geen pijl ziet je steeds rechtdoor blijft fietsen. Maar vossenjagers zijn eigenwijze mensen, die vertrouwen niemand. Dus als je vanaf centrum Delft steeds rechtdoor rijdt en je hebt bij 't Haanje nog geen pijl gezien dan ga je twijfelen of nog erger: je gaat terug. Maar het bleek goed, na 200 meter op de Lange Kleiweg stond er eindelijk weer een pijltje rechts. Via Rijswijk kwamen we weer op de Vredenburchweg uit waar we via hetzelfde viaduct weer terug gingen richting Wateringen. In Steenvoorde werd de derde controle opgepikt en toen via Hoge Veld en Wateringse Veld terug naar Velo. Hier hadden de heren de laatste truc neergezet. Dat was weliswaar al een oude truc maar je staat er verbaasd van hoeveel mensen er keer op keer weer intrappen. Je komt aanrijden en dan zie je op straat staan "Zoek de Vos" en je ziet de restemmer staan. Alleen staat "zoek de Vos" voor jouw op z'n kop. Dan moet je dus gewoon doorrijden naar de vierde controle en kom je daarna van de goede kant aan. Helaas trapten toch weer een heel stelletje coureurs in deze oude truc.
Peter van Berkel
Nieuwjaars Vossenrit 8 januari 2012
Omdat de feestdagen voor ons dit jaar ongunstig vielen, hebben we dit jaar een nieuw fenomeen geïntroduceerd: de Nieuwjaars vossenrit met daaraan gekoppeld een Nieuwjaarsborrel. En dat is prima geslaagd, complimenten voor de organisatie.
Nadat de voorzitter eenieder welkom en een gelukkig Nieuwjaar had gewenst ging om 10:00 uur het sportieve jaar 2012 voor FTCW van start. En de uitzetters hadden er duidelijk zin in. Het werd een rit met een ongelooflijke hoeveelheid pijltjes maar wel een prachtige vossenrit. Als dat de trend wordt, gaan we een mooi jaar tegemoet. Vanaf Velo ging het de Poeldijkseweg op waar halverwege al onverwacht rechtsaf geslagen werd. Even een tuinderslaantje op, kaartje in de emmer en weer terug. Via de Harry Hoek en de Venen richting de Hornbach en daarna naar de Zwethkade en door richting Den Hoorn. Hier zat voor 80% van de deelnemers de "bottle-neck" van vandaag. Een van de bekendere uitzetters zat weer eens te goed verstopt met de tweede controle wat resulteerde in heel veel missers. Je vraagt je toch af wat daar nou de gein van is?? De rit ging verder naar Delft waar na heel veel draaien en keren de voor ons tweede, maar officieel de derde controle gevonden werd in de TU wijk. Via de Kerkpolder ging het toen vol tegen wind terug richting Wateringen, bij de Tramkade stond de volgende controle ook heel sneaky op een doodlopend padje achter een betonnen zuil. Na deze (eigenlijk vierde) controle moesten we nog via het tunneltje bij het Woudt terug naar Wateringen. In een voortuintje in de Irenestraat werd de Vos gevonden maar na het ontdekken van de gemiste controle was dit voor een groot aantal mensen een anti climax. Eenmaal terug op Velo werd dit leed al weer snel verzacht dooreen prima verzorging: bij binnenkomst wachtte er voor iedereen een glaasje prikkels en een lekker broodje. En toen werd het toch nog heel gezellig.
Peter van Berkel
Rest mij nog iedereen gelukkig Nieuwjaar te wensen namens FTCW.
Mijn 4e vossenrit bij FTCW op 4 december 2011
Het was vandaag pas mijn 4e vossenrit bij FTCW. Na de proefvossenrit en 2 vossenritten voor de punten (totaal maar 6 punten) had ik vandaag 2 doelstellingen: Geen controlepost missen en niet verkeerd rijden! Voor het schrijven van dit verslag merk ik trouwens pas dat je na een vossenrit erg goed moet nadenken waar je allemaal hebt gereden! De rit begon in ieder geval met een smal houten "bruggetje" over een slootje. Hierdoor had ik al snel een behoorlijke achterstand en even later reed ik als laatste in de kopgroep van Tour 2. Er stond behoorlijk wat wind dus bleef iedereen vandaag aardig bij elkaar rijden.
De eerste controlepost reed ik bijna voorbij aangezien er, een voor mij onbekende man, druk stond te gebaren dat wij niet op zijn terrein mochten komen! Later stond deze beste man naast me in de kantine van Velo… Ik heb een stuk verderop mijn fiets even horizontaal gestald en heb met hulp van een hik, stap, sprong de eerste modderige controle post bereikt. Ik had het idee dat ik de helft van die modderige sloot onder me schoenen had zitten, aangezien het kliksysteem niet echt meer meewerkte, na wat peuteren onder me schoenen werkten ze weer redelijk.
Vervolgens met erg veel tegenwind de A4 overgestoken en richting de Bontehaas. De groep was gelukkig groot waardoor we elkaar goed konden helpen. Daarna ging de rit richting Kwintsheul, waar de kopgroep even verkeerd reed waardoor ik wat op ze kon inlopen. Daarna via een kassengebied richting en door het centrum van Poeldijk en door naar Monster. Voor Monster reed ik weer laatste en kon de groep nog net bijhouden. Om de hoek richting Monster zag ik tot mijn verbazing de snelle mannen van Tour 1 ons tegemoet rijden ernstig op zoek naar een pijltje! De meeste van Tour 2 reden gewoon door richting de molen van Monster. Ik nam de gok en volgende de mannen van Tour 1 links de woonwijk in. Daarna reden we via het zelfde kruispunt richting Naaldwijk waar ik vele zoekende en verdwaalde renners tegenkwam. Ik zag een paar renners rechtsaf slaan richting de kas met 3controleposten!
Nu op zoek naar de Vos en dat ging prima met de wind in de rug terug naar Wateringen. Na 38 km op de teller en de munt in de vos dacht ik, missie geslaagd, ik heb 5 punten! Totdat ik merkte dat de meeste renners bij de vos van Tour 1 waren en dat de restemmer door de meesten goed werd gevuld. Daarna hoorde ik dat vele de 3e controlepost (die om het hoekje) in de kas hadden gemist! Uiteindelijk stonden de 20 punten op mijn naam!
Jim de Gier, winnaar Tour 2
Mist, Vossenrit 20 november 2011
Het schrijven van een verslag op zondagmiddag gaat de ene keer makkelijker dan de andere keer. Soms heb je geen inspiratie, dan weer is het een hectische rit met genoeg gebeurtenissen om over te schrijven. Maar altijd moet je wel de rit gereden hebben en deze in je geheugen opgeslagen hebben. Dat is een kwestie van ervaring en het opslaan van herkenningspunten onderweg. In dat laatste punt wringt vandaag een beetje de schoen als het gaat over het produceren van een leuk verslag. Bij de start bij Velo was het nog "een beetje mistig" maar naarmate we verder het open land van Delfland ingingen, zagen we af en toe geen 100 meter ver meer. En dat is knap lastig als je later moet terughalen waar je allemaal gezeten hebt. Hier is hoe ik het beleeft heb: Vanaf Velo ging rechtdoor door de woonwijk richting Herenstraat, door naar Esselanden, over het Industrieterrein en vervolgens de Zweth overgestoken richting A4. Deze zelfde route hadden we 2 weken geleden ook gevolgd en dat zorgde voor verwarring: er dachten een aantal renners op oude pijlen te rijden. Dit bleek echter niet het geval en de route voerde ons verder naar Den Hoorn en Delfland. Uiteindelijk kwamen we op de Zouteveenseweg terecht waar, stiekem achter een elektriciteitshuisje, de eerste controle verstopt stond. Vervolgens ging het verder richting Vlaardingen en Schiedam en kreeg ik te maken met bovengenoemd probleem: ik had af en toe geen idee waar ik zat. Ik weet nog wel dat de tweede controle in een park ergens in de buurt van de Beneluxtunnel stond. In Schiedam hadden we nog te maken met een vervelende valpartij op een nat bruggetje met een gebroken sleutelbeen als gevolg (sterkte Menno). Na Schiedam ging het weer door Delfland retour richting Westland. Via een iets andere route kwamen we weer terug in Den Hoorn, met onder het tunneltje de derde controle en vlak voordat we de A4 over wilden steken stond daar ineens "zoek de Vos" op het asfalt geklakt. Het vierde kaartje ging in de rest emmer waarna we op zoek gingen naar de Vos. Foto's: Bas van Niekerk en Danny van Paasen
Peter van Berkel
Ander verslag, Vossenrit 13 november 2011
De titel doet het al vermoeden, dit keer een ander verslag dan anders. De reden is heel simpel: de schrijver is afgelopen zondag helemaal verkeerd gereden en kan dus geen verslag doen van hoe de rit in het echt moest zijn. Wel een verslag van het verkeerd rijden. Vanaf de start bij Velo ging het eerst met 80 man tegelijk richting een poortje van 80cm. Daarna 3 keer kort rechts en dwars door het aanstomend peloton naar de Julianastraat en door naar de Kerklaan. Hier maakten we (een mannetje of 8) de cruciale fout van de dag. We misten een pijltje, gingen uit van een doorgaande weg aan het einde van de Kerklaan rechtsaf en zagen vervolgens een pijltje rechtdoor op de rotonde richting Kwintsheul. Dat gaat goed dachten wij. We kregen moraal voor tien en maakten snel veel kilometers: via Kwintsheul naar de Mariendijk, Vogelaar, Ockenburglaan en verder naar Honselersdijk. Aan de Dijkweg aangekomen vonden we de eerste controle bij de ingang naar de veiling. Tenminste dat dachten we. Omdat we voor de rest weinig renners van FTCW zagen, begonnen we al wat te twijfelen en toen we na enig aandringen van de uitzetter ter plaatse hoorden dat het niet de eerste maar de tweede controle bleek te zijn, drong het door dat we flink fout zaten. Terug dan maar op zoek naar de gemiste eerste controle. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Tijdens het terugfietsen bleek de gemiste controle maar liefst bij de Beatrixlaan in Rijswijk te staan. Dan weet je dus al dat je kansloos bent voor een goede uitslag en moet je flink doorrijden om op tijd te zijn. Dat lukte dus niet en toen zat er niets anders op dan een bakkie bij Velo. Daar waren we wel de eersten maar dat was van tevoren echt niet de bedoeling…… Foto's: Bas van Niekerk
Peter van Berkel
2e Superochtend, vossenrit 23 oktober 2011
Een andere titel kon ik zo snel niet verzinnen. Ook deze zondag waren alle omstandigheden perfect om deze titel te rechtvaardigen. Vanaf de start bij Velo ging het echter toch bijna mis. De uitzetters hadden kilometers uitgezet, alleen hadden ze het eerste pijltje aan de Noordweg vergeten. Na wat verbale hulp van de starter ging het toch richting Wateringseveld, Eikelenburg en het Wilhelminapark in Rijswijk. Hier had de eerste controle zich op een ietwat aparte manier opgesteld. Eerst stond er een pijl linksaf en daarna de emmer aan de rechterkant, niet echt gebruikelijk. Dit resulteerde dan ook in een heleboel twijfelende jagers. Vervolgens werd koersgezet naar het Haantje en het Delfse hout om daarna verder te gaan richting Pijnacker, Berkel en Bergschenhoek. Hoe dat gegaan is kan ik niet vertellen, simpelweg omdat ik geen idee heb waar ik allemaal gereden heb. Het was een aaneenschakeling van draaien, keren, woonwijken, fietspaden etc. Het enige dat ik nog weet is dat er ergens in een woonwijk een controle stond. Zie foto's. Na deze controle ging het weer retour naar de A13 en aan de andere kant via Delfland, met een flink stuk onverhard, terug naar Wateringen. In Delfland stond controle nummer drie op ons te wachten. De Vos had zich deze keer in een bossage langs de A4 verstopt maar was toch redelijk makkelijk te vinden.
Peter van Berkel
Superochtend, verslag vossenrit 16 oktober 2011
Was er vorige week nog iets te klagen over het weer, afgelopen zondag konden we spreken van een superochtend. Prachtig fietsweer, goed uitgepijlde rit, kortom alleen maar lachende gezichten na afloop. Of het moeten degenen zijn geweest die een controle gemist hadden die een beetje zaten te sikkeneuren. Er waren deze keer 3 controles in de rit opgenomen waarvan er twee gewoon "open en bloot" langs de weg stonden. Als je het dan nog voor elkaar krijgt om er geen kaartje in te gooien, ja dan ….
De uitzetters hadden deze keer Rijswijk, Nootdorp en Delft als jachtgebied voor de Vos uitgekozen. Vanaf Velo ging het door het Rijswijksebos richting Oud-Rijswijk en daarna langs de Vliet richting Leidschendam. Voor de Utrechtsebaan ging het rechtsaf richting Ypenburg. Langs dit weggetje hadden de uitzetters de eerste controle neergezet, ongelooflijk hoeveel renners er gewoon voorbij knallen! Daarna werd de groep in tweeën gedeeld, Toer1 ging rechtdoor Ypoenburg in, de rest ging eerst rechtsaf en daarna ook de nieuwbouwwijk in. Uiteindelijk kwamen we in Nootdorp terecht en ging het verder langs de A12 naar het groengebied tussen Nootdorp en Zoetermeer. Hier wordt momenteel een nieuw fietspad aangelegd dat eigenlijk nog niet geopend is maar voor een vossenrit prima geschikt is. Halverwege gaat dit prachtig glad geasfalteerde pad onder het spoor door en beneden in het tunneltje werd de tweede controle ontdekt. Daarna ging het via het Delfse hout, de binnenstad (3e controle bij de Gist) en Den Hoorn terug naar Wateringen. Bij de Zweth dreigde het nog even mis te gaan omdat er een pijl onder wat bladeren terecht was gekomen (hoe ???) maar nadat dit ontdekt was ging het naar het Hofpark waar de Vos zich in een vuilnisbak verstopt had. (Foto's Bas van Niekerk)
Peter van Berkel
Gaatjes dichten, verslag vossenrit 9 oktober 2011
Zaterdagavond al naar de weersvoorspelling gekeken en zondagochtend kwam glurend door de gordijnen de bevestiging: echt vossen weer! Niet van die zon en windstil of zo, nee veel bewolking ,vallende bladeren met lekker wat wind en vlak voor de start regen. Er stond weer een heel veld met fox-hunters klaar bij de start, natuurlijk allemaal geïnspireerd door het weer. Een woord vooraf over gele pijlen en een brug met na 50 meter een pijl naar links, of was het nou rechts en voor de brug op een stoeptegel? Te laat voor vragen, het feest is begonnen en de hengsten zijn los.Meteen naar links en na de Kwaklaan de Stavangerstraat in naar rechts. Dit was teveel voor Rene S. te N. zijn pedaal, die liep eraf. Na een paar moeilijk zichtbare gele pijlen (kan natuurlijk aan mijn gele bril gelegen hebben), heb ik me af laten afzakken om wat meer achterin de groep te gaan zitten. Dat beviel prima totdat we in Den Hoorn veel bruggetjes (moest hier niet iets gebeuren?) tegen kwamen. Na een wijkje en weer een bruggetje zag ik de kop van het veld tussen de landerijen (mooi gezicht trouwens) in een lint richting de Zwet scheuren, ai dat gaat pijn doen. Net voor de Kadelaerbrug sloten we aan, achteraan in de waaier op het kantje dus.
Inmiddels bij Overschie langs de huizen over de steentjes weer wat adem gevonden en dan maar de luis-in-de-pels van de blauwe trein uit gaan hangen, Kerkje voorbij… jammer joh. Terug hek door en eerste emmer scoren gelukkig geen al te groot gat. Inmiddels lekker in de groep, spoor over en weer naar de Zweth richting Delft. Hu wat? Weer een pijl gemist links richting Vlaardingen? Gaan we weer! Een tijd aan het elastiek hangen, eraf en uiteindelijk nog met drie man over in de achtervolging naar de groep over de Zoutveenseweg richting Schipluiden. In Schipluiden lachte het geluk ons toe, de groep was over de pijl na de brug gereden die ons naar de tweede emmer bracht, hergroepering en tweede kaartje uploaden! Lekker uitbollen richting De Lier. Met gevaar voor eigen leven de Woudseweg over, nog even omkijken of er slachtoffers zijn. Nee he, zelf geslachtofferd! pijl gemist richting Den Hoorn! Gelukkig over het tunneltje onder de Woudseweg gaat de groep naar rechts, dus naar beneden laten glijden langs de tunnelbuis. Veilige maar toch ietwat harde landing komt Marcel D. te W. via de andere kant naar beneden storten, doel heiligt de middelen. Een blik in de tunnel, yes! K3 in de derde emmer en gas erop. Links richting De lier, brug over en voor de veilingroute naar rechts. Als je vervolgens de pijl mist naar links bij de rotonde kom je via de Lange Wateringkade in Kwintsheul uit, hier werd het echt een bende. Auto's van alle kanten en een twintigtal wielrenners op zoek naar een pijl, die werd gevonden door Aad V. te W.. Op de Hollewatering besloten sommige om te keren wat achteraf goed voor de kilometers was maar slecht voor de uitslag. En links van de korte Noordweg stond de verlossende restemmer. Zoek de vos! Maar volgens mij stond dat ding al een keer hier ergens tussen de coniferen?! Dus duw mijn kop tussen twee van die dingen, bijna tegen een stoeptegel! Daar hing die dan vast gebonden aan een arme conifeer!
Mannuh uitzetters, jammer van de jas maar bedankt voor een toprit!
Nils S. te W.
Laat je kleingeld thuis, de rit van 9 oktober 2011
Het was vandaag koud en nat tijdens de 2e vossenrit van FTCW. Heel wat anders dan de zomerrit van vorig weekend. Herfstweer vandaag meneertje. Ik was vandaag helemaal alleen van ons cluppie. Zwager Cees en buurman Niels waren niet van de partij. Maar met mijn 2e positie in het algemeen klassement was afzeggen voor mij natuurlijk geen optie. Ik moest vandaag mijn positie verdedigen.
Na mijn ochtendritueeltje van bammetjes smeren, bidons vullen, etc. ben ik rond 9.30 uur op mijn fiets gesprongen en richting sporthal Velo gereden. Bij Velo starten de tochten van FTCW altijd en dat komt voor mij prima uit: lekker om de hoek, een ritje van slechts 5 minuten. Maar op dat korte ritje ging het gelijk al fout. Een of andere onverlaat had glas op de weg kapot gegooid en ik reed gelijk lek. Geen leegloper maar gelijk paf en leeg. Een slecht voorteken. Gelijk als de bliksem weer terug naar huis gerend, fiets aan de hand. Thuis snel een reserve bandje gelegd en daar ging ik weer voor een 2e poging. Dit keer goed uitkijken om niet weer door hetzelfde glas te rijden.
Bij de aankomst in de kantine bij Velo kon ik in één zucht door. De bel klonk al en dat is het teken dat alle fietsers zich bij de start dienen te verzamelen. Net als vorige keer kroop ik maar weer vooraan om na de start direct met de snelste mee te gaan. Ook nu verliep dat weer volgens plan en nadat we weggeschoten waren zat het tempo er gelijk weer goed in. De eerste tien kilometers waren weer als vanouds hard stekkeren. Een van de risico's van voorin rijden is dat je pijlen over het hoofd ziet en dus verkeerd rijdt. In de groep achter je is er meestal wel iemand die de pijl dan wel ziet en vervolgens de groep de goede richting opstuurt. Het gevolg is dat je na zon actie gelijk weer achteraan in de groep rijdt. Ook nu gebeurde dat een paar keer, maar gelukkig was een positie voorin, na wat inhaal werk, weer snel terug herovert. Risico van het vak.
Ergens halverwege de tocht zagen we een deelnemer aan de kant van de weg stilstaan, vertwijfeld om zich heen aan het kijken alsof hij niet meer wist of hij nu rechtdoor of linksaf zou moeten. De linkmiegel bleek achteraf gewoon vóór de pijl te zijn gaan staan zodat deze voor niemand zichtbaar was. De aanstormende grote groep, waar ik ook deel van uitmaakte, zag daardoor de pijl niet en reed daardoor doodleuk rechtdoor. Na een paar kilometer kwamen we tot de conclusie dat we op een dood spoor zaten en werd er snel rechtsomkeert gemaakt. Een racepartij om de andere "goed rijders" weer in te halen was het gevolg. Een typisch vossenrit geintje werd mij achteraf in de kantine verteld.
Ondertussen zag iedereen er door het opspattende water uit als een stel modderworstelaars. Jammer genoeg heb ik er geen foto's van gemaakt, maar geloof me; het zag er niet uit. Toen we na ruim 1,5 uur weer in de buurt van Wateringen kwamen kon ik er nog een tijdritje uitpersen uit om toch vooral als eerste bij de Vos te zijn en mijn munt er als (een van de) eersten in zou gaan. Het voordeel van rijden in groep-2 is dat de groep-1 rijders je al voor zijn. Je dus meestal als snel waar je wezen moet voor de Vos: daar waar het druk is.
Bij de vos aangekomen is het een kwestie van je fiets wegsmijten en een sprintje naar de vos trekken. Daar aangekomen was ik nog wat aan het duwen en trekken om de munt als eerste in de Vos te krijgen. En daar ging ik de fout in. In de haast graaide ik de vossenrit munt uit mijn achterzak. Althans, dat dacht ik. Op de terugrit naar de sporthal Velo kwam ik er achter dat ik de vossenritmunt nog in mijn achterzak had zitten en een 2-euro munt in de vos gegooid had. Holy Shit! Wat een blunder. Dag goede klassering! Balen als een stekker natuurlijk.
Johan Barelds
Vossenrit 2 oktober 2011
Vandaag de eerste vossenrit van seizoen 2011-2012
Ook de eerste keer in de nieuwe kantine van het Velo complex wat bijzonder mooi is geworden. Zoals gebruikelijk gingen we ca 5 voor 10 naar de startplaats waar we werden opgeschikt daar'n paar ferme knallen uit het struikgewas en daar kwam na 'n paar tellen een echte vossenjager in pak uit de bosjes. Het was niemand minder dan onze voorzitter die 'n praatje hield vooraf aan 't nieuwe seizoen. Opmerkelijk was het weer bij deze eerste vossenrit echt zomers weer, ca 20 graden om 10 uur. Zoals gebruikelijk ging tour 1 als eerste van start en na ca 3 minuten mochten ook wij tour 2 starten richting Poeldijk (waar tour 1 alweer terugkwam), op naar de 1e controle bij Cees van Schie achter z'n huis.
Vandaar weer terug richting Wateringen en richting Erasmusweg. Eenmaal bij de Leyweg aangekomen gingen we toch wel twijfelen, dus terug naar de Wateringseweg. We waren met z'n allen over 'n pijl heen gereden. De rit werd voorgezet richting Verburch, ABC terrein door het bouwland richting Poeldijk. Even later reden we over een smal pad langs een kas waar iemand door het glas was gevallen. Na een aantal omzwervingen, kwamen we achter in de Maasdijk terecht waar 'n controle stond met 'n keerpijl waar sommige, waaronder ik, dachten sneller te zijn door het weiland maar kwamen 'n sloot tegen van ca. 10 mtr breed, dus langs de sloot door het maïsveld richting oranjesluis water. Na ca. 5 minuten stonden we op een brug met een groot hek. Gelukkig ontbrak er 1 spijl in het hekwerk waar we doorheen konden en alleen de fietsen moesten over het hek heen. Met ca. 10 man elkaar helpend bij het hek en daarna de rit vervolgen, om dan toch op de goede route uit te komen.Na diverse omzwervingen door het Westland en nog 'n controle, kwamen we weer richting Velo, waar de restemmer stond bij het toegangshek van Velo. Even verder stond ZOEK DE VOS, welke ik redelijk snel vond bij de Jeu de Boules baan.
Een medestrijder was zo bijdehand z'n ring in de restemmer te stoppen en 'n half controle kaartje in de vossenpen te doen, wat 'n hoop toestanden bezorgde bij de mensen die het klassement moeten maken.
Al met al 'n goed begin van het vossenritseizoen, onder stralende omstandigheden.
Winnaar toer 2 op 2-10-2011
Proef Vossenrit 25 september 2011
Hallo wielerliefhebbers, Na een, onder schitterende omstandigheden verlopen proef vossenrit (zie foto’s), gaan we bij FTCW a.s. zondag van start om het eggie.Tot en met eind maart 2012 wordt er weer in fanatiek gestreden om de eer en de titel “Vossenjacht kampioen 2011-2012”.Misschien zin om me te doen? Kom dan gewoon zondag a.s. met fiets en helm om 09:30 naar Velo en meld je bij Paul Niekerk.Je krijgt dan voor zondag een proefnummer en kan lekker meefietsen. We starten om 10:00 uur bij Velo en komen daar ook na afloop weer terug voor een bakkie en de uitslag in de schitterende nieuwe kantine.Dus voor de geïnteresseerden: Tot zondag 3 oktober a.s.!
Verwennen, Slotrit 20 maart 2011
Een bekend spreekwoord is "Een goed begin is het halve werk". Ik zou deze uitdrukking iets willen verbouwen in: "Een goed einde geeft een goed gevoel". Na een op enkele vlakken lastig vossenritseizoen konden we afgelopen zondag afsluiten met een zeer goed gevoel. Prachtig weer, een fantastisch uitgezette rit en een leuke vos. Dat was verwennen. Vanaf Velo ging het via de Kwaklaan en het Wateringseveld naar het park in de Hoekpolder, onder de A4 door naar Sion. Hierna werd koers gezet naar delft waar we in de binnenstad getrakteerd werden op een ongelooflijk aantal pijltjes door steegjes, over bruggetjes etc. Uiteindelijk kwamen we bij het station terecht waar we via een loopbrug het spoor overstaken. Boven op deze brug had de eerste controlepost gevat. Aan de overkant van de brug ging het draaien en keren gewoon door en kwamen we op de Beestenmarkt de tweede controle met onze clubfotograaf Bas tegen. Daarna gingen we de stad uit naar het Delfse Hout, wederom draaien en keren en bij Delfgauw de snelweg weer onderdoor. Via een woonwijk ging het door de Delfse Poort weer de binnenstad in en door naar de TU wijk. Hier hadden de uitzetters de derde controle bovenop (echt waar) een gebouw van de TU neergezet. Na dit te hebben overleefd ging het langs de provinciale weg richting De Hoorn en naar de Kerkpolder. Vanaf hier ging het langs de A4 richting Wateringen, bij Aagie de brug over en uiteindelijk vonden we in het Hofpark de restemmer voor het laatste kaartje en op de grond gekalkt "zoek de Vos". Dit hadden de uitzetters heel apart opgelost. Niks verstoppen achter een boom of ingraven die vos. De pen was verstopt in een kinderwagen waarmee een jong echtpaar door het park liep te paraderen. Dat moet wel een apart gezicht zijn geweest voor nietsvermoedende voorbijgangers: 20 volwassen kerels in wielerkleding die allemaal tegelijk in een kinderwagen duiken! De "ouders" hebben het in ieder geval overleefd.
Uitzetters bedankt!
Volgende week de laatste rit voor het toertijdrit klassement. Start 09:30 uur bij Velo. Doe je niet mee met deze competitie maar wil je toch lekker een ritje rijden, je bent van harte welkom.
Peter van Berkel
Ha Mede vossenjachters
Het is zaterdag avond 12 maart 2011; de eerste 100 km net vandaag gefietst uit en thuis wel 130km, kom ik tot de conclusie dat ik toch maar vroeg naar bed ga in plaats van even een bakkie doen bij een paar vrienden. Zo'n eerste lange tocht vraagt toch wel veel van je op een doorsnee zaterdag. Zondagochtend wakker geworden ,vroeg genoeg om nog een keer om te draaien maar door de gevoelige spieren toch niet meer in kunnen slapen. Gelukkig zijn de kinderen al vroeg wakker zodat ik die de schuld kan geven van mijn vroege wakker zijn. Uiteindelijk 7.30u m'n bed uit en ontbijt maken en de tijd nemen om rustig toe te werken naar vertrek met de mannen naar Velo. Vandaag zal het wel niks worden, rustig naar Velo toe fietsen is al te veel….
We zijn om 9.45 u op Velo, even bijpraten met de andere fietsmaten over de voorgaande dag en natuurlijk de rit die komen gaat. Het was niet bepaald mijn vossenjacht seizoen, al doe ik wel aardig mee maar echt lekker heb ik nog niet gefietst. De bel wordt geluid niet erg lang want onze voorzitter voelde zich genoodzaakt om deze de voorlaatste rit de bel om zeep te helpen, maar op tafel staand krijgt hij toch de aandacht die hij voor zijn verhaal nodig heeft.
De start valt ook al niet mee want Kees van Rooijen wilde zijn verhaal doen, maar door de wind en het enthousiasme van het peloton viel dat in het water, het kwam er in 't kort op neer dat er ook houten bordjes langs de route konden staan.
Na de mededeling dat de eerste pijl bij de Bonte Haas op de brug stond gaan we van start, gelijk rechts van het parkeerterrein af over de weg naar de Kerkstraat zo naar de molen. Hier en daar insnijden omdat nu er toch al naar boven kwam dat de rit van gister toch zijn sporen had nagelaten in de bovenbenen. Al gauw bleek dat ik niet de enige was die wat vermoeidheid in de benen had. Maar ieder reed voorzichtig omdat we eerder genept waren door de uitzetters. Toen we eenmaal de eerste pijl gevonden hadden en de wind ook met ons ging spelen richting 't Wout, werd er weer een aanslag op de spieren gepleegd, bijblijven was het allerbelangrijkste in deze fase.
Bij de Woutseweg onder het tunneltje door weer vol in de wind naar Schipluiden, waar bij de van Wijklaan er enige verwarring ontstond omdat de ene helft de rechterrijbaan nam en de andere helft de linker en wie heeft het nu straks op de kruising bij het rechte eind, maar gelukkig het maakte uiteindelijk niks uit. Allemaal richting Schipluiden er dwars doorheen en zo Midden Delfland in over allerlei schelpenpaadjes en smalle bruggetjes te komen op een onduidelijk punt waar we het even niet meer wisten. Ik zat wonder boven wonder nog steeds dicht bij de kopgroep; soms erin en soms er een eindje achter. Bij het onduidelijke punt kwamen van tegenovergestelde richting een aantal renners van tour 1 tegemoet en ik denk "hier moet ik is even pijlen of er nog emmers gestaan hebben." Een koekenbakker heeft mij aardig op weg geholpen en ben, met een aantal andere tour 2 renners, met tour 1 meegereden, uiteraard weer op afstand gereden door vadertje wind.
Na een heel eind langs de Schie gereden te hebben tot na het spoor, gingen we rechtsaf het Bospad op. Dit valt voor mijn bouw en natuurlijk de verzuring van gister meegerekend niet helemaal mee. Maar als je voorop blijft rijden en niemand je kan inhalen, kun je dat lang volhouden.
Na verloop van tijd komen we te rijden over het toekomstige A4 bed, veel los zand kuilen gras alles wat onwijs gaaf is voor mountainbikers maar niet voor mij met m'n dunne bandjes. Kijk ik naar links zie ik een heleboel van m'n fietsmaatjes gewoon beneden over het asfalt fietsen dus ik heb er de pee in. Aan het eind van het A4 bed staat daar de luie uitzetter die natuurlijk gewoon bovenop had moeten staan, maar nee hoor lekker dicht bij de auto. Direct na deze emmer moeten we weer omhoog over het A4 bed, maar hier pas ik voor m'n maatjes zijn allang uit het oog verloren en ik denk ik ga 10 meter verder gewoon over het fietspad. Kan ik relaxed uitfietsen en toch op voorsprong komen op de ander vossenjagers. Op een gegeven moment zie ik er een paar van tour 1 voorlangs kruisen en pak ik ook daar de route weer op. Hier en daar kris kras door Midden Delfland weer over smalle paadjes met nog smallere bruggetjes kom ik uiteindelijk langs de Vlaardingse vaart te rijden, alleen.
De benen zijn wel weer iets tot rust gekomen dus daar in de luwte van de dijk kan ik rustig even aanzetten om te kijken of ik bij die voorgangers kom komen, maar dat was natuurlijk een loze gedachte, toch had ik lekker de gang erin richting het tunneltje van de Woudse weg. Daar werd ik bij gelopen door een delegatie van tour 1 en een enkele renner van tour 2. Even uitwisselen hoeveel kaartjes zij inmiddels kwijt waren want ik had natuurlijk een stukje anders gereden, en gelukkig iedereen had na z'n 35 km nog steeds maar 1 kaartje in hoeven leveren. In De Lier aangekomen staat er in een woonwijk een emmer aan de verkeerde kant van de straat bij iemand op de stoep, wij nog denken wat een listige emmer en ook raar, maar we hebben er niks ingegooid. Hierna een keertje rechts en nog een keertje en nog een keer komen we in het zelfde straatje nog een andere emmer tegen en uiteraard ook de emmer die net nog links stond, maar nu dus rechts. Een geniale grap en een goede vossenstreek.!
Nu nog snel kijken waar de laatste emmer is en dan op zoek naar de vos.
Het laatste stuk gaat via de achterkant van De Lier naar de Blaker. Zo langs de 7 gaten over het fietspad naar de Zeeverkenners in de Heul. Daar naartoe kan ik het uiteraard weer niet bijhouden, ware het niet dat de uitzetters nog wat bedacht hadden als slotgrap. De restemmer stond links en zoek de vos op z'n kop. Wat betekent doorrijden wat we dus ook deden. De brug over en daar beneden stond de vierde emmer.
Nu terug naar de vos en zoeken en kijken of er door de andere tour 1 rijders nog aanwijzingen gegeven worden. Die zijn alleen door goed getrainde renners te zien. Maar gelukkig was ik als eerste bij de vos, en zie hier mocht ik nog een stukje schrijven ook .
Uitzetters en andere helpers bedankt.
Marco Jansen
Alweer de één na laatste vossenrit - 13 maart 2011
Volgende week nog 1 te gaan en dan zit het vossenrit seizoen 2010-2011 er al weer op. Nadat vorige week wederom de rit niet vlekkeloos was verlopen, waren deze week alle ogen gericht op de uitzetters om er iets moois van de maken. Aan het weer lag het niet. Schitterend fietsweer wat resulteerde in zo'n 130 leden aan de start. Bij de start werd ons medegedeeld dat de eerste pijl bij de Bonte Haas op de brug zou staan. Inderdaad ging het hier rechts richting 't Woudt en daarna door naar Schipluiden en groengebied Midden Delfland. Na wat gedraai en gekeer kwamen we uiteindelijk op het stukje grond terecht waar politiek Nederland al decennia lang over aan het soebatten is: de verlenging van de A4. Nu nog een stuk land waar volop gewandeld en gefietst wordt. Zo ook door ons. Aan het einde stond uitzetter Henk met de eerste controle en net toen we dachten "dat hebben we gehad" werden we weer doodleuk teruggestuurd en lag er een heel groot stuk land voor onze dan toch wel erg smalle wielen. Nadat we de verharde weg weer terug gevonden hadden ging het langs de Vlaardingsevaart wederom naar Schipluiden. Daarna leek het simpel terug te gaan naar Wateringen maar niets was minder waar. Na het tunneltje bij de Woudseweg ging het links en verder via de Groeneveldselaan/Veilingweg naar De Lier. Hé, woont hier niet uitzetter Cees? Inderdaad, dat is opletten geblazen. Via een weiland en veel draaien en keren door een woonwijk kwamen we twee controles tegen. Hierna werd er koers gezet richting Wateringen en de Vos. Deze werd gevonden op de hoek van de Zwet en de Lange Wateringkade, maar niet voordat even verderop onderaan het talud de vierde controle werd gevonden. Ben benieuwd hoeveel mensen in deze truc van de uitzetters zijn gestonken?? Conclusie: prima rit onder goede omstandigheden. Volgende week de laatste vossenrit waarin alle klassementen beslist worden.
Oh ja, op speciaal verzoek: Jan en Hen bedankt!!
Peter van Berkel
Lekkere ouderwetse vossenrit, 20 februari 2011
Na de commotie van de afgelopen vossenritten, was het afgelopen zondag eindelijk weer eens ouderwets: goede duidelijke rit, geen ge-OH na afloop, iedereen op tijd binnen, kortom alleen maar lachende gezichten bij renners en uitzetters. Vanaf de start bij Velo ging het door het Uithofpark naar de Wen in Poeldijk en daarna langs de Hole Watering terug naar Kwintsheul. Op de Bovendijk stonden de eerste twee controles: eentje volop in het zicht langs de kant van de weg, maar daar vlak voor een listig pijltje rechts een padje in met daar de eerste controle. Velen lieten zich aantrekken door de emmer in het zicht en misten zodoende de eerste controle. Later werden de meesten wel ingeseind en konden zodoende hun fout herstellen. Daarna ging het door Essellanden richting Hoekpolder en via de Noordhoornseweg weer terug naar de Zwethkade. Bij de Bonte Haas werd er overgestoken en ging het wederom naar Kwintsheul. Via het Slimpad, Vogelaar, van Ockenburglaan en Endeldijk kwamen we in Honselersdijk terecht om daarna in Naaldwijk op het nieuwe industrieterrein de derde controle te pakken. Hier stond ook onze nieuwe clubfotograaf Bas weer met de camera gereed. Vanaf hier ging het door de woonwijk naar de kruising Middel Broekweg/ Elsenweg en langs de veilingroute en de Wollebrand, Broekpolderlaan, Sprongenloet naar de Middelbroekweg en wéér naar Kwintsheul. Hier hadden ze de pijl naar de eerste controle weggehaald en verderop wel een pijltje gezet naar de brug richting Lange Wateringkade. Deze werd helemaal afgefietst en vervolgens ging het langs de veilingroute naar het bruggetje over de Zweth. Hier moest nog een lus gereden worden Hofzichtlaan, Noordlierweg en weer terug langs de Zwethburch. Hier stond de vierde controle voor de deur. Hierna was het zoeken naar de Vos geblazen. Die werd uiteindelijk gevonden in…….Kwintsheul. Was ook niet zo gek. Op het bedrijfsterrein van D&W transport stond de pen in een onder water staande dockshelter. Of hier iedereen droge voeten aan over gehouden heeft, vertelt het verhaal niet.
Peter van Berkel
Een echte snertrit
Afgelopen zondag hebben we bij FTCW onze jaarlijkse snertrit verreden en gelopen. Nou waren de afgelopen vossenriten met wisselend resultaat verlopen dus het bestuur had zwaar geschut ingezet om deze rit goed te laten verlopen. Zelfs de voorzitter werd ingezet voor het beste resultaat. De voortekenen op zondagmorgen waren uitstekend. Het was mooi droog weer, matige wind en de uitzetters hadden er alle vertrouwen in dat de rit goed op straat stond. Toen om 10 uur iedereen klaarstond was de mededeling dat "de eerste pijl op de Hollewatering staat". Dat klopte, hier gingen we links een tuinderslaantje in om binnendoor naar de Heulweg te rijden. Daarna een rondje Bovendijk met 1e controle, door het woonwijkje bij de molen terug naar de Heulweg en weer naar de Heul. Op de Middelbroekweg links richting de Wollenbrand en langs het circuit van WWV en via de Noord Lierweg, Veilingweg en Tuindersweg naar de Lier. Daarna door naar de Burgersdijkseweg en via het lange rechte fietspad naar de Westgaag en door richting Maasland. Hier kregen we een stuk boerenland voor de wielen. Hoe het daar heet, geen idee, maar uiteindelijk kwamen we langs de A20 terecht en ging het weer richting Maasland, onder de A20 door en verder richting Vlaardingen. Halverwege werd afgeslagen richting Maasluisedijk waar bij het wielercircuit de 2e controle stond.
Tot hier geen probleem: zou het dan toch vandaag….
Vanaf nu werd er koers terug naar het Westland gezet. We hadden nog wel 2 kaartjes op zak dus er moest nog wel wat gebeuren. Via het oude centrum van Maassluis ging het naar de Maasdijk, Coldenhove, Westerlee en uiteindelijk door Naaldwijk naar Het Flora College bij de Burgemeester Elsenweg. Laat hier nou onze voorzitter als leraar werkzaam zijn, dus kon je op je vingers natellen dat hier iets te gebeuren stond. Maar wat was dit?? Pijlen doorgekrast en vervangen door andere in een mooie lichtblauwe kleur. Toen we deze gingen volgen liep de route dood. Wat nu? Terug naar de school. Hier kwamen we een zwaar balende voorzitter tegen. Kinderen hadden onze pijlen verwijderd en vervangen naar eigen inzicht. Van de daders natuurlijk geen spoor. Maar wel een rit naar de kl…. Toen deze situatie opgemerkt werd, waren er al diverse groepen voorbij dus restte de uitzetters niets anders dan de hele uitslag te neutraliseren en iedereen een gelijk aantal punten toe te kennen. Gelukkig was er na afloop wel heerlijke snert te eten en werd het toch nog een gezellige happening. Kortom een echte snertrit, in twee opzichten.
De foto's (klik op tabblad foto's) zijn gemaakt door Bas van Niekerk. Een jong fototalent!!
Peter van Berkel
Vossenrit 13 februari 2011
Onze nieuwe vossenritcoördinator, Marcel Slaman, vroeg aan mij om de frustratie van mij af te schrijven, en dat ga ik nu doen.
Als mensen aan mij vragen "Dat vossen van jou wat is dat nou", dan zeg ik altijd "Dat is spoorzoekertje spelen, dat wordt uitgevoerd door volwassen mensen die pijltjes moet volgen. Er staan dan vier emmers onderweg verstopt en als je in alle vier de emmers een kaartje gooit, je ring in een pijp gooit, die wij de vos noemen, dan ben je als die ring onderop ligt, de winnaar". Alleen is dat laatste niet waar, ik had vier kaartjes in de emmers, de ring in de vos en mijn joker ingezet, en ik heb 35 punten verloren.
Dit is mijn frustratie, maar ik snap het wel (ik wil het alleen niet snappen).
Ik respecteer de uitslag die door het bestuur genomen is, dat iedereen 5 punten krijgt en dat de jokers worden teruggegeven. Laten wij niet vergeten dat wij een prachtige vereniging hebben, waar iedere week een hoop vrijwilligers klaar staan om ons te laten fietsen en natuurlijk baal je als uitzetters als de rit niet gaat zo als het moet gaan.
Wij hebben weer een mooie snertrit neergezet waar wandelaars en renners van genoten hebben.
Volgende week nieuwe ronde, nieuwe kansen.
De winnende Verliezer Paul Koenders.
Verslag Vossenrit 6 februari 2011
Met de storm van de voorgaande dagen nog steeds niet helemaal ten einde, zal het vandaag zorg zijn een brede rug te zoeken om uit de wind gehouden te worden. Vanaf de start stond de eerste pijl pas op de rotonde bij Van Vliet, dus ging het in gesloten peloton richting de Bonte Haas. Zoals wel vaker neem je in zo'n situatie natuurlijk niet het fietspad maar is de weg een breder pad naar het doel. Het hele peloton zag de eerste pijl ook wel rechtdoor staan en ging dus in volle vaart de Veenakkerweg op. Maar al snel sloeg bij velen de twijfel toe en werd er steeds meer besloten terug te gaan. Ik reed echter met enkele stug door om er bij de A4 achter te komen dat het toch niet goed zat. Terug bij De Bonte Haas goed kijken waar de fout zat en besloot ik uiteindelijk helemaal terug te gaan naar de rotonde. Daar aangekomen zie ik bij de uitrit aan de overkant van de weg enkele renners de eerste controle pakken. Ik gooi mijn kaartje er snel in en aan het aantal in de emmer te zien is niet iedereen hier geweest! Ik vervolg samen met enkele recreanten de route die dus bovenop het viaduct linksaf ging het talud af. Even verderop blijkt mijn voorband leeg te lopen. Als ik weer op wil stappen, passeren net 2 veteranen en ik besluit met hen verder te rijden. Samen zie je meer en de rest van tour 1 was al een stuk verder.
Via de zuivering over een paadje waar je zowat vanaf waaide, ging het richting Den Hoorn waar een oude pijl op een steen de boel behoorlijk in de war gooide. Vervolgens via Delft richting Schiedam. Langs de Rotterdamseweg stond op een erf een emmer. Het pijltje hierheen stond listig op de rand van de doorgaande weg. Over de Knipbrug richting de A13 en door een groengebied over een leuke paadjes naar de derde emmer. Na een ware veldrit over gras en gravelpaden weer terug naar Delft met inmiddels een stevige tegenwind. Samen met mijn trouwe kompanen veteranen, gaat het via de TU wijk en nogmaals door Den Hoorn weer richting Wateringen. Onderweg vraag ik mij wel soms af waar de rest van tour 1 uithangt. Bij het passeren van de Hornbach zie ik Kees al op het muurtje zitten, dus kan de vos niet ver meer zijn. Als we de Bovendijk opdraaien zie ik een groep al over elkaar heen rollen, dus zal daar de vos wel staan. Toch moest nog even opgelet worden want er stond nog een pijltje richting het KMD terrein. Op het pad stond de 4e emmer dus dat betekende dat we in ieder geval geen emmer gemist hadden. Zonder kaartjes fiets ik direct naar de vos en laat de ring erin vallen. Terug bij de mannen die op het muurtje van het zonnetje genieten, horen we dat waarschijnlijk niemand van tour 1 de eerste emmer heeft gehad, behalve ik dan. Als maandagavond de uitslag weer op de site staat blijkt dit helemaal te kloppen. 20 punten erbij en weer ruim in de top 20. Uitzetters bedankt voor een prima en leuke rit. Verder wil ik tegen iedereen zeggen: neem het fietspad!
Jan de Vette
Vossenrit 6 februari 2011
Word ik gebeld door Ben Fokkens en gefeliciteerd met mijn 1e plaats bij Tour 2. Yes, dat is gaaf. Ik, die al 3 jaar meerijd en nog nooit meer dan 5 punten behaald heb. Voor mij kan deze zondag niet meer stuk. Vraag me niet precies waar ik gereden heb, want daar ben ik heel slecht in. Wat ik wel weet is dat ik tegenwoordig alleen nog maar op de pijlen, pijlen, pijlen en nog eens pijlen let. Daardoor laat de omgeving het voor mij dan wel eens te wensen over. Deze vossenrit was zeer gevarieerd, de enorme windstoten, de modder, zand, opgebroken bouwlocaties, stukken bos, kortom zeer afwisselend, (kan ik nu wel zeggen, nu dat ik gewonnen heb). Nee hoor, ik blijf het toch altijd knap vinden hoe de uitzetters het voor elkaar krijgen om zo'n rit uit te zetten. Het leukste komt nog, er staan vandaag in de top 3, 2 vrouwen en dat is toch een geweldig resultaat. Geloof me, deze uitslag gaat voor mij de geschiedenisboeken in.
Hellen den Dulk
Vossenrit 23 januari 2011
Omdat we 2 moeilijke vossenritten hebben gehad de afgelopen weken, was het nu toch duidelijk dat er een rit zou komen die voor iedereen goed te volgen zou zijn, dus daarom maar het risico genomen om de joker in te zetten. De opkomst was, ondanks de dreigende regen en de harde wind, behoorlijk groot. Precies om 10.00 uur mocht toer 1 vertrekken. Toer 2 en de veteranen moesten erg lang wachten voordat ze mochten vertrekken. Dus dacht iedereen, er zal in het begin van de rit wel een controle staan. Toen we eindelijk mochten starten werd er heel langzaam gereden om toch vooral geen controle te missen. We reden door de nieuwe wijk, het Juliahof, naar het Wateringseveld richting Rijswijk, over een nieuw nog in aanbouw zijnde brug weer richting Schipluiden langs de golfbaan naar Maasland, waar heel sneaky de eerste emmer stond, die ik bijna voorbij reed. Gelukkig werd ik teruggeroepen!! Ik moest toen wel heel erg mijn best doen om weer bij de groep aan te sluiten. Inmiddels in Vlaardingen ging het richting Broekpolder, waar we via een breed grindpad weer naar Maasland reden. Daar moesten enkele van de groep ons lossen, zodat we nog met 7 man overbleven om weer een weiland in te duiken. We reden over een pad van koolas vol met gaten, veel bagger en daar stond halverwege het weiland de 2e controle-emmer. Aan het eind van dat lange pad ging het om een boerderij heen, waar het wegdek vol lag met koeienstront. Gelukkig kon ik nog net de 3e emmer zien staan. Na eerst mijn brillenglazen schoongeveegd te hebben, moesten we door de polder tegen de wind in richting Schipluiden. Door de sterke wind moesten weer 3 rijders van onze groep lossen, dus met z'n vieren kop over kop ging het richting Wateringen, waar achter de Bonte Haas de vossenpen ingegraven stond. Gelukkig kon ik de vos met wat hulp snel vinden, zodat ik een maximale score van 40 punten kon bijschrijven. De uitzetters wil ik bedanken voor deze hele mooie, echte vossenrit.
Nr. 82. Jan de Kok
Lekkere rit, 23 januari 2011
Na de commotie over de vossenritten van de vorige 2 zondagen, hadden de uitzetters van afgelopen zondag het goed door: zij moesten een rit neerzetten waar na afloop zo min mogelijk discussie over zou zijn. En dat is gelukt: via wat nieuwbouwwijken en de Bovendijk ging het richting Hoekpolder en over een nieuw bruggetje door naar Den Hoorn. Langs de A4 verder naar Midden-Delfland en Schipluiden. Vervolgens ging het langs de Vlaardingse Vaart naar Holy waar de vaart overgestoken werd. Hier kregen we het eerste modderpad voor onze kiezen. Na dit te hebben overleefd ging het langs de Foppenplas naar Maasland. Daar werden we getrakteerd op een flink stuk weiland met wel als beloning twee controle emmers. Daarna ging het langs de Gaag terug naar Schipluiden en via 't Woudt terug naar Wateringen. De vos had zich deze dag maar weer eens ingegraven. Dit keer in de achtertuin van de Bonte Haas. Hier werden voor deze zondag de punten in de bagger verdeeld.
Peter van Berkel
Wirwar, Vossenrit 16 januari 2011
Was het vorige week al een hele opgave om een enigszins normaal verslag op papier te krijgen, deze week is dat bijna een onmogelijke opgave. Enerzijds is dat te wijten aan de wirwar van straatjes en steegjes die de uitzetters verzonnen hadden, maar ook de wirwar aan verschillende pijlen maakte van de vossenrit een kleine chaos. De rit heeft ons van Wateringen ( 1e controle bij Kester) naar Delft ( 2e controle) en Nootdorp / Pijnacker gebracht. Uiteindelijk via Ypenburg ( 3e controle) en Rijswijk weer terug naar wateringen ( 4e controle en Vos). Door de wirwar waren de meeste renners pas na enen terug op Velo en kon er daarna maar een beperkte uitslag gemaakt worden omdat de meeste 1 of meer controles simpelweg niet konden vinden.
En dat kan nooit het uitgangspunt van een vossenjacht en zijn uitzetters zijn….
Peter van Berkel
Geluk mag ook wel eens een keertje. Vossenrit 9 januari 2011
Na alle sneeuw en feestdagen was het op 9 januari jl. eindelijk weer een vossenjacht. Een goede reden om eens iets recht te zetten na lekke banden, vergeten posten en allerlei ander ongemak. In het eerste deel ging het niet slecht, met de snelste groep reden we na een blokje Wateringen via Velo richting Zuiderpark in Den Haag. Daar inrijdend waren de rijders van toer 2 al het Zuiderpark aan het uitrijden. Na het park rond geweest te zijn hadden we ook de eerste controle en gingen de route vervolgen. We slokten stukje bij beetje toer 2 op. Maar dat werd in Kijkduin een beetje verstoord door de verkeersdrukte bij restaurant De Haagsche Beek en de paniek van menig vossenjager over de vraag of er wel of geen controle stond? Uiteindelijk ben ik ook maar doorgereden en de route gevolgd richting Monster. Na vele omzwervingen haalde ik met het groepje waarin ik meefietste een zoekend groepje bij. Met dat groepje reden/liepen we over een onverharde weg de Poelkade op waar zowaar een controle stond en de hoop weer opbloeide. Vervolgens ging het dwars door een paar Naaldwijkse woonwijken en bouwplaatsen richting de autoboulevard. Langs één van die garages stond tussen de personenauto's een controle die te herkennen was aan een lelijk rood bedrijfsbusje van de uitzetter. Via de Elsenweg, in een hoop getwijfel van een ieder in de groep, kwamen we aan bij Cafe bij 't Hof in Honselersdijk waar ik alleen nog met Bertus Huizing kwam te zitten. We draaiden het Poelijksepad op waar zeker dertig vossenjagers op reden en ik op een sterk verlaten parkeerplaats van een tuinder/kweker de vierde controle zag, die te herkennen was aan een auto met een inzittende. Het laatste stuk ging over de Wateringseweg naar de vos niet ver bij Velo vandaan. Daar kreeg ik te horen dat ik de eerste van toer 1 was in deze mooie vossenjacht. Dus ik ging een keer wel naar Velo om de uitslag af te wachten of het echt zo was en dat was het . Oh ja, ook nog een kwartet loten voor het rad van avontuur gekocht. En wat denk je? Twee keer prijs bij het rad!!!
Erwin van DAMinator
Eindelijk weer een Vossenrit, 9 januari 2011
Na een afgelasting, de feestdagen en de zeer geslaagde Oliebollenrit van vorige week, stond er afgelopen zondag weer een gewone Vossenrit op het programma. Nou ja gewoon…..een blik op de uitslag laat zien dat het niet zo gewoon was. Wel leuk en apart. Dat begon al bij de start. Toer 1 werd de Noordweg richting Rijswijk op gestuurd en bijna gelijktijdig werd Toer 2 vanaf de parkeerplaats bij Velo het nieuwe woonwijkje ingestuurd richting Den Haag. Via de Erasmusweg en een heleboel voor mij onbekende straatjes kwamen we in het Zuiderpark terecht waar we de gehele ronde door het park moesten fietsen. Na driekwart van deze ronde stond de eerste controle ons op te wachten. Bij het verlaten van het Zuiderpark kwam toer 1 net binnen rijden. Daarna waren het weer een heleboel straatjes en parkjes en opeens stonden we aan de Michiel Vrijenhoeklaan, waar we de duinen in gingen naar Kijkduin. Toen we Kijkduin achter ons lieten ontstond er grote verwarring over de te volgen route. Er reden renners over de puinduinen en er stonden er beneden. Wat was nou goed? Stond er een controle boven? De renners die boven waren geweest hielden wijselijk hun mond en dat maakte de verwarring alleen maar groter. Dan maar gokken en verder door de duinen richting Monster, door het Westerhonk, door Monster centrum naar de Gantellaan. Hier werd door een grote groep renners een pijl gemist waar we op de Zwarte Dijk pas achterkwamen. Weer terug, pijl gevonden en door naar het industrieterrein van 's-Gravenzande. Hier moesten we door een stuk weiland ploegen om er bij de Poelkade weer uit te komen waar de tweede controle zich verschanst had. Vervolgens ging het dwars door de wijk Opstal. Hier werd verschillende keren verkeerd gereden door de variatie aan pijlen die gebruikt werd. Wit, gekleurd, dik, dun, groot en klein zijn we tegen gekomen! Uiteindelijk kwamen we eruit en ging het richting industrieterrein waar we weer de bagger in gingen. De uitzetters hadden hier bij de Renault garage de derde controle neergezet. Via de Elsenweg en de Dijkweg ging het verder naar Honselersdijk en naar Poeldijk. Op de hoek Klipper / Poeldijksepad hadden de uitzetters het dusdanig lastig gemaakt dat maar een paar renners deze controle konden vinden en we dus een zeer kleine uitslag hebben vandaag. Het laatste stuk van de rit ging via de Wateringseweg naar de Vos die verstopt was in de wijk tegenover Velo.
Peter van Berkel
Vossenrit 12 december 2010 - De hel van Scheveningen
Soms heb je van die dagen dat alles meezit…. op tijd naar bed, geen seks voor de wedstrijd, goed gegeten, sprankelend materiaal, geen lekke banden, alle pijlen gezien, perfect in het wiel kunnen komen, parcours op bekend terrein, snijden lukt feilloos, vos snel gevonden, 20 punten gescoord heel wat biertjes gedronken. Andere rijders maakten schuivers, hadden een klapband, reden tot Hoek van Holland, gooide hun kaartje in een emmer die niet voor hun bestemd was, en liepen de vos voorbij. Een enkele rijder leverde kaartjes en ring in in de kantine. Het mag duidelijk zijn voor deze vossers zat het niet mee. De rit bracht ons van Wateringen via Scheveningen en Monster weer terug naar Wateringen, waar de vos op het Veloterrein veilig verankerd stond tussen een stapel klinkers waar tussen je overigens je ring niet moet laten vallen. In Scheveningen werd de conditie op de proef gesteld, er moesten trappen worden genomen en duinen beklommen. Zonder teleurstelling geen hoogtepunt. Hoe mooi kan een zondagmorgen zijn. Uitzetters bedankt.
Bert Bouwman.
Goeie voorbereiding en ook weer niet. De vossenrit van 12 december 2010
Deze rit was een speciale. Veel foutrijders, maar als je goed kijkt hoeft dat niet. Ik had bij het ontbijt extra vitaminen genomen. Dat moet dan maar een keer,want bij FTCW wordt hierop toch niet gecontroleerd!! Mijn bril had ik goed schoongemaakt om geen pijl te missen. Was ook nog van plan de JOKER in te zetten, maar bij VELO kwam ik erachter dat ik die vergeten was. Via, via kwamen we in Scheveningen terecht waar 2 controles stonden. Daarna als een speer naar Kijkduin en door naar Monster. Bij het Schelpenpad ging het voor de kopgroep fout. Ik moest even afhaken en zag ze rechtsaf slaan de duinen in, terwijl er geen pijl stond. Althans ik heb hem niet gezien. Ik heb nog even naar de kopgroep geroepen maar er kwam geen reactie. Dus ik richting de Haagweg, en ja hoor een pijl rechtsaf naar Monster. Hoe het precies zat daar, ben ik een beetje kwijt ook doordat ik een lek band kreeg. Nadat ik deze snel gewisseld had, spoedig weer verder. Hoe het daar allemaal heet weet ik niet. Zal ik toch eens Henk van Staveren vragen, want die komt geloof ik uit die buurt. Zo kwam ik op de Vredebestlaan terecht waar ik Chris zag rijden. Samen zijn we verder gegaan richting de Vos. Vlakbij de Vos, zag ik hem meteen tussen een hoop stenen. Chris bedankt voor je morele steun. Hans Z, het beste met je heup. Henk van Staveren en de rest de groeten. Al met al een pracht rit en alle lof voor de uitzetters. Iedereen gezellige Kerstdagen en een GEZOND 2011
Wim Vellekoop
Te ingewikkeld-Vossenrit 12 december 2010
Na de afkeuring van vorige week vanwege koning Winter was er deze week gelukkig weer een normale vossenrit te rijden. Nou ja normaal?? Vooraf werden we door voorzitter Marcel uitgenodigd om na afloop de speculaaspop van de Sint op te halen en we werden toegesproken door Hans Spies voor de Wollebrand toertocht: er is zaterdag 18 december a.s om 13:30 een ATB/fietstocht voor het goede doel. Ook wilde Hans het startschot van volgende week effe testen. Gevolg: heel Wateringen wakker op zondagmorgen 10 uur. Na de start werden we vanaf Velo dwars door Den Haag zonder 1 stoplicht ( dat is knap!) naar de duinen bij de Laan van Poot. Vervolgens naar Scheveningen waar in de havenkwartier een duin moest worden beklommen en we daarna oud Scheveningen in werden gestuurd. Nooit geweten dat je hier van die leuke straatjes, pandjes e.d. hebt. Goed gevonden. in deze omgeving werd ook de eerste controle gevonden. Tot nu toe geen vuiltje aan de lucht. Via de wederom de haven en Duindorp ging het via de duinen terug naar Kijkduin en verder richting Monster. Toen we bij het schelpenpad vanuit de duinen kwamen hadden de uitzetters een gespoten pijl over het hoofd gezien waardoor er veel renners ( incl. ondergetekende) richting Ter Heijde en verder werden gestuurd. De juiste route bleek te gaan langs de Haagweg naar Monster, Naaldwijk, Poeldijk en terug naar Wateringen. Details hiervan ontbreken omdat ik dit gedeelte van de route niet gereden heb. Wel werd mij later duidelijk dat de uitzetters in totaal 5 controles hadden neergezet: ze hadden voor Toer 1 een extra lus met een eigen controle bedacht. Alleen hadden ze dit niet goed aangegeven waardoor renners de verkeerde route pakten, kaartjes te kort kwamen en verkeerde controles wel hadden. Jammer, een mooie vossenrit eindigde zo toch nog in een kleine chaos. Uiteindelijk was de Vos op Velo naast de tribune verstopt zodat iedereen snel de speculaaspop op kon halen.
Peter van Berkel
Geen uitslag mogelijk - Vossenrit 21 november 2010
Ik heb het in het verleden al meer gezegd: al rij je 25 jaar Vossenritten, er zitten toch altijd weer verrassende elementen in. Afgelopen zondag was weer eens zo'n dag. Aanvankelijk leek het een normale vossenrit te worden met mooi droog weer en een behoorlijke opkomst. Echter na afloop bleek de vos (een kunststof koker waar je als renner je ring ingooit) een aantal malen omgevallen te zijn door de strijd van aan aantal iets te enthousiaste deelnemers. Gevolg is dat het voor de mannen na afloop onmogelijk was om een uitslag te maken omdat alles door elkaar lag. En dan krijgt iedereen 5 punten voor de moeite. De uitzetters hadden zeker hun best gedaan om er een mooie rit van te maken. Via Esselande ging het naar 't Woudt en naar de Gaag. Deze werd gevolgd tot de Kwakelweg en vervolgens over het Trekkadepad naar Maasland. Langs de A20 ging het richting Rotterdam maar bij het bruggetje had de eerste controle zich verschanst. In Vlaardingen ging het richting Waterweg en daarna verder richting Beneluxtunnel. Deze tunnel komt normaal gesproken alleen in beeld tijdens de zomerse toertochten maar de uitzetters van vandaag hadden hem ook in de rit opgenomen. Eerst ging het door de middelste (nood) tunnel naar de zuidkant waar twee controles in Pernis neer waren gezet waarvan 1 verstopt (foei). Na deze kaartjes in de emmers te hebben gedaan ging het via de normale fietstunnel terug naar Vlaardingen, langs de Vlaardingse Vaart naar Schipluiden. Vervolgens langs de A4 naar de Zwethkade waar de Vos zich had verscholen achter een boom. En hier ontstonden de bovengenoemde problemen.
Dus ik doe hierbij een oproep aan onze vossenjagers: een beetje strijd en fanatisme is dik in orde maar als de Vos een aantal malen ondersteboven gaat is het dus aan jezelf te wijten dat je niet de extra punten krijgt die je normaal gesproken had verdiend.
Volgende week, 28 november 2010, geen vossenrit maar de derde rit in het toertijdrit klassement. Ook te rijden als normale toertocht. Start 9:30 uur bij Velo.
Peter van Berkel
De kassen- en duinentocht, zondag 14 november 2010
Na een misverstand van de uitzetters moest er een rit geïmproviseerd worden. Dit werd de kassen- en duinenrit. Ik wist niet van het bestaan van deze rit, maar zeker de moeite waard. Na wat informatie bij de start, waar we route moesten oppakken, begonnen wij aan onze race. De borden stonden vrij simpel en waren bijna niet te missen. Alleen zag een behoorlijke groep van tour 2 het eerste bordje niet, wij wel. Wij hadden meteen al een behoorlijke voorsprong door de achtervolgers, en die is niet meer goed gemaakt. Omdat de borden goed te lezen waren werd het een snelle rit. Maar vlak voor Hoek van Holland twijfelde wij op een punt rechtdoor of linksaf. Wij gingen rechtdoor, toch even kijken en zagen daar een bordje kas en duinen. Het bleek dat wij door deze actie een behoorlijk stuk hadden gesneden. Tot onze verbazing werden we in de duinen door tour 1 op onze hielen gezeten, die ook nog geen controle hadden. Dan weet je dat je wel goed zit. We kregen de eerste controle vlak bij Madestein en Jan Batist vertelde dat we vanaf dat moment de pijlen moesten volgen. Dan kom je uiteindelijk toch weer bij de vos uit waar de tweede emmer stond en een beetje geluk bij de vos en de rit is gewonnen.
Paul Koenders
Wat een Weer!!! zondag 8 november 2010
Kon ik de afgelopen vossenritten nog regelmatig schrijven dat het prachtig fietsweer was en dus een hoge opkomst het gevolg was, afgelopen zondag was het echt hondenweer. Alle voetbal afgekeurd, geen mens op straat, regen, wind…. En dan zijn er toch nog zo'n 40 fanatiekelingen die op het stalen ros willen klimmen. Chapeau, petje af. Ondergetekende kon het niet opbrengen. Ik heb me nog wel nuttig gemaakt door de tweede controle te bemannen in 's-Gravenzande, die overigens niemand wist te vinden. De vossenrijders werden bij Velo weggestuurd met de mededeling dat de eerste pijl bij Condor City zou staan. Daar aangekomen kwamen de renners er al snel achter dat krijt-pijlen en regen geen goede combinatie zijn. Het zou het begin zijn van een ochtendje zoeken, fout rijden en weer zoeken. Uiteindelijk is het een behoorlijke groep, en dat vindt ik echt knap, toch gelukt om de meeste controles en de Vos te vinden, zodat er toch nog een uitslag en klassement opgemaakt konden worden. Hoe de route is verlopen, geen idee. Vandaar dit summiere verslag.
Peter van Berkel
Volgende week weer een vossenrit. Start 10:00 uur bij Velo.
